Ephemerides Marianorum - Studia historyczno-teologiczne (2012)
poszukiwanie nowych możliwości finansowych. Po długich pertrakta- cjach udało się pozyskać hojnego dobrodzieja, arcybiskupa Carlo Ca- muccio, który na ten cel przekazał marianom 5 tys. skudów, rezerwu- jąc sobie u marianów dożywotnie utrzymanie i inne przywileje. Jeden tysiąc skudów miały przekazać mariańskie konwenty z Polski i Litwy, które to pieniądze miały pochodzić z dwuletniego tributum, wpłaca- nego przez klasztory do wspólnej kasy 63 . Według mariańskiego histo- ryka ks. J. Vaisnory, brakujący 1 tysiąc skudów przekazał król Stani- sław August Poniatowski, ale żadne inne źródła tego nie potwierdzają 64 . Dnia 14 VII 1779 r. marianie objęli w posiadanie kościół i klasztor św. Wita. Po rocznym oczekiwaniu i różnych perturbacjach, przy poparciu króla Stanisława Augusta i księcia Sapiehy, wielkiego kanclerza Litwy, papież Pius VI, dnia 4 sierpnia, mocą breve „Studia et sollicitudines” dokonał prawnej erekcji nowego konwentu mariańskiego, udzielając jednocześnie pozwolenia na prowadzenie pracy duszpasterskiej i zgo- dy na formację młodych marianów 65 . W rzymskim klasztorze, oprócz kilku kandydatów włoskiego pochodzenia, studia teologiczne kończy- li: o. Feliks Hadrawa, Julian Koprowski, Placyd Czubernatowicz, Jan Niezabitowski dokształcał się w studiach malarskich. Wspólnota ma- riańska liczyła 4-5 zakonników, najwięcej, bo aż siedmiu, w tym jeden nowicjusz, było ich w 1781 r. W przeciągu 19 lat egzystencji klaszto- ru, funkcję prokuratora generalnego sprawowali następujący marianie: Kandyt Spourny (1776-1782), Norbert Gołkowski (1782-1788), Ta- deusz Białowieski (1788-1793), Sylwester Lechniewicz (1783-1798). Zmarli w Rzymie i zostali pochowani w podziemiach kościoła św. Wita: 26 IX 1781 r. o. J. Koprowski, zaś 31 I 1788 r. o. N. Gołkowski 66 . Radosnym wydarzeniem w życiu wspólnoty były święcenia kapłańskie włoskiego marianina Antonio Bondi, których w mariańskim kościele św. Wita, 28 X 1781 r., udzielił arcybp Carlo Camuccio. Zdziwienie budzi tylko krótki czas studiów, bo w marcu 1781 Bondi skończył nowicjat, a w październiku tegoż roku przyjął święcenia kapłańskie 67 . 63 Powyższa teczka zawiera 23 listy dotyczące marianów w Rzymie, pertraktacje w sprawie kupna klasztoru i kościoła, warunki stawiane przez arcybp Camuccio oraz tekst umowy i sprawę zapłaty. 64 J. Vaisnora, Mariani Romae saec. XVII-XVIII , „Marianus” (1963) I, 25-28. 65 Tamże, 31-32. Jest zamieszczony cały papieski przywilej. 66 Tamże, 28: Album Mortuorum …, † 30 I 1788 oraz † 22 IX 1781. 67 A Cloud of Witnesses… , 35-36. Jan Kosmowski MIC 62
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==