Ephemerides Marianorum - Studia historyczno-teologiczne (2012)

kurator. Pierwszą decyzją o. Nowickiego w tej kwestii było wyznacze- nie na kapitule generalnej 9 VI 1776 r. o. Kandyda Spournego, Cze- cha, do spraw Zakonu w Rzymie i mianowanie go postulatorem gene- ralnym mariańskich kandydatów na ołtarze oraz tymczasowym proku- ratorem generalnym marianów. Jako socjusza dodano mu o. Jana Nie- zabitowskiego, mariańskiego malarza, który przy okazji będąc w Rzy- mie, miał udoskonalać swój warsztat malarski. Do Rzymu przybyli oni 11 I 1777 roku 60 . Spourny – postać wielkiej klasy, nieszablonowa – pe- łen energii, silna osobowość i zręczny dyplomata o nieprzeciętnych wa- lorach osobistych 61 , będąc w Rzymie, z niesłychaną wprost energią roz- począł działanie w trzech kierunkach. Celem jego stało się: nabycie dla marianów na stałe jakiegoś kościoła i klasztoru w Rzymie, utworzenie stałej prokuratury generalnej oraz najważniejsze według niego zadanie – za wszelką cenę oderwanie się od reformatów. Będąc w Rzymie, na- wiązał liczne znajomości i pozyskał kilku możnych dobrodziejów, a oj- ca generała informował: dobrze byłoby w Rzymie swego chociażby próż- nującego prokuratora utrzymywać, który oprócz zbierania w różnych kategoriach wiadomości potrzebnych naszemu zakonowi, też rozpatry- wałby się gdzie, co i jak być może i czuwając, jaki taki kącik w Rzymie by znalazł 62 . Słowa te o. Spourny energicznie wcielał w czyn, bowiem gdy dowiedział się, że oo. cystersi otrzymali zgodę od Stolicy Apostol- skiej na sprzedaż klasztoru i kościoła św. Wita i Modesta, rozpoczął wprost heroiczne starania o ich nabycie. Problemem, wydawało się nie do pokonania, były pieniądze, cystersi żądali siedem tysięcy skudów (tj. ok. 56 000 zł), zaś zakony rzymskie, według opinii o. Spournego, patrzyły z ogromną niechęcią na nowy, nieznany zakon, chcący uloko- wać się w tak atrakcyjnym miejscu. Zarówno o. Spourny, jak i o. Nie- zabitowski w listach rozpoczęli agitację na rzecz nabycia fundacji oraz 60 Capitula Generalia …, Puncta Capitularia …, 393-397 oraz AGM, Protocollum Balamanense …, 207, gdzie o. Fischer napisał: Electus est an. 1776.9 Iunii [ ... ] , Praep. Gen. Raymundus Nowicki. Cuius literae declarant acceptam fuisse meam resignationem ab officio Commissarii, et constituunt novumCommiss. P. Candidum Spourny . 61 J. Vaisnora, Notae historicae Mariani Romae saeculis XVII-XVIII , „Marianus” (1962) 25-26; ASV, Congr. VV et RR., Sez. Regolari-Mariani, lipiec 1792, k. 3-4. Nuncjusz w Warszawie F. Saluzzo do Congr. VV. Et RR. 62 BUViL, Protocollum P. Wetycky …, b. d. (1778?), Spourny do generała R. Nowic- kiego. Powstanie i dzieje Zakonu Marianów w latach 1673-1908 61

RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==