Ephemerides Marianorum - Studia historyczno-teologiczne (2012)
był Paulin Pirchman, który wstąpił do marianów dnia 11 XII 1784 r., w wieku 18 lat. Ojciec K. Polak, wysyłany trzykrotnie do Czech przez o. generała K. Wyszyńskiego, będąc w Pradze przez kilka miesięcy, ob- racał się w kręgach uniwersyteckich i pozyskał wielu kandydatów z te- go środowiska. Byli to ludzie wykształceni na różnych kierunkach tam- tejszej uczelni, o wysokich walorach intelektualno-duchowych, obyci światowo, wywodzący się z Pragi, wówczas jednego z najważniejszych i znaczących miast potężnego imperium Habsburgów. Dzisiaj fakt ten jest niewyjaśnialny i budzący zdziwienie, bowiem marianie w tamtym czasie tworzyli skromny, ubożuchny zakon, posiadający zaledwie czte- ry małe klasztory. Pewnym impulsem była praktyka powstającego jó- zefinizmu, utrudniającego rozwój życia zakonnego w Czechach. Moż- na też postawić hipotezę, że czeskich kandydatów pociągnęła świętość i przykład Bożego życia o. K. Polaka. Tak napisał o nim biograf: Tak jak chwalebnie życie w świętym zakonie marianów zaczął, tak i chwa- lebnie skończył, nigdy nie schodząc z drogi cnoty [...]. Mówił on, że nie jest ważne, jak kto długo żyje, ale czy po Bożemu żył w zakonie [...]. Starał się być świętym i gorliwym. Uważał, że zakonnik popełnia zło- dziejstwo, jeśli w zakonie żyje bezowocnie 46 . Jak odważna była decyzja owych kandydatów, zaświadcza biograf wybitnego Czecha, mariani- na B. Hoeniga, który napisał tak o jego drodze powołania: On słysząc słowa Chrystusa: „Jeśli kto chce iść za Mną, niech opuści ojca i matkę (...)”, pożegnał też swoją ojczyznę i udał się do dalekiego regionu, czy- li Królestwa Polskiego, kraju sobie nieznanego. Nie zniechęciła go długa podróż, niebezpieczeństwa lasów i bagien, słabych dróg i różne niewy- gody. Jedno tylko nieustannie w duszy i myślach przeżywał, jak wiel- kie rzeczy są nam obiecane w niebie 47 . Dla maleńkiego zakonu czeskie powołania stanowiły mocny potencjał duchowy, moralny i intelektu- alny, co ujawniło się w dynamice działalności zakonnej. Dzięki zaan- gażowaniu Czechów, za generalatu K. Wyszyńskiego doszło do otwar- cia dwóch nowych fundacji: w 1749 r. w Raśnie, gdzie jej pierwszym przełożonym i organizatorem był Czech o. Izydor Taudt, oraz w 1750 r. w Mariampolu, gdzie podobną funkcję sprawował również Czech 46 LCVA 1676, Ap. 1, była 7. Zawiera biogram o. Polaka napisany przez współbrata o. K. Hondlewskiego. 47 Tamże, „Życiorys o. B. Hoeniga”. Jan Kosmowski MIC 56
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==