Ephemerides Marianorum - Studia historyczno-teologiczne (2012)

Dnia 29 I 1721 r. rządy w diecezji poznańskiej objął bp Tarło, spokrewniony z rodem mariańskich dobrodziejów Wierzbowskich, któ- rzy złożyli obietnicę opieki swego rodu nad młodym Zakonem Maria- nów. Tarło dekretem z 1 VIII 1722 r., pod karą ekskomuniki, naka- zał wszystkim marianom powrócić z diecezjalnych parafii do swoich klasztorów. Według dostępnych dokumentów powróciło jedenastu ma- rianów. Zgodnie z zarządzeniem biskupa, pod przewodnictwem jego delegata, a nie jak było w praktyce komisarza reformatów, w sierpniu marianie odbyli generalną kapitułę w goźlińskim klasztorze, na której na przełożonego generalnego został wybrany o. Andrzej Deszpot, na- tomiast asystentem generalnym Mateusz Krajewski 18 . 1.3. Działalność o. Joachima Kozłowskiego Był on wybitnym, nieprzeciętnym marianinem (ur. 1658), przez wiele lat bliskim współpracownikiem o. Papczyńskiego. Towarzyszył mu w 1690 r. w wyprawie do Rzymu, gdzie w czasie swego mariań- skiego życia był aż trzykrotnie. Wielokrotnie wybierany na przełożone- go generalnego, urząd ten spełniał aż przez 18 lat. Był silną osobowo- ścią i indywidualnością, oddany Zakonowi Marianów bez reszty. Jako człowiek obrotny, łatwo nawiązujący kontakty, został wysłany przez o. Papczyńskiego do Rzymu, gdzie przebywał w latach 1698-1701, załatwiając dla marianów różne przywileje i sprawy, wśród których najważniejszą było: zatwierdzenie Zakonu na „Regułę dziesięciu cnót Najświętszej Maryi Panny”. Po 1722 roku mocno angażuje się w od- nowę duchową i organizacyjną marianów. Kapituła generalna w Goźli- nie (31 VIII 1722 r.), po przeanalizowaniu i zmianie niektórych punk- tów w prawodawstwie mariańskim, zadecydowała wysłać Kozłowskie- go do Rzymu, aby po tzw. rozproszeniu rostkowskim uzyskał ponow- ne zatwierdzenie Zakonu oraz statutów mariańskich 19 . Po przedsta- wieniu przez Kozłowskiego w imieniu Zgromadzenia prośby papieżo- wi Innocentemu XII, ten 3 IX 1723 r., mocą breve „In supremo mi- litantis Ecclesiae”, zatwierdził konstytucje marianów, które były prze- 18 Arch. Prow. Polskiej MIC, Protocollum Ordinis ..., 275-279; Proczek, Stróż ..., 162-165. 19 Statuta Patrum Marianorum [ ... ] defunctis et parochis in cura animarum suffra- gantium [ ... ], w: Regra dos Religiosos Marianos [ ... ], Lisboa 1757, 249-285. Jan Kosmowski MIC 46

RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==