Ephemerides Marianorum - Studia historyczno-teologiczne (2012)

spraw swego ordynariatu. W czasie pobytu w Rzymie dwukrotnie spotkał się on z Piusem XI, bardzo zainteresowanym sprawami misji. W czasie spotkania przedstawił papieżowi propozycję otwarcia w Harbinie mariańskiego domu wschodniego obrządku 35 . Po konsultacjach ks. Abrantowicza z Komisją „Pro Russia”, z zarządem generalnym i z ks. Cikoto sprawę otwarcia domu uznano za dojrzałą do realizacji i za korzystną dla życia zakonnego i pracy misyjnej wśród Rosjan. Po udzieleniu zezwolenia przez Komisję „Pro Russia”, 24 XII 1934 r., został kanonicznie erygowany mariański dom zakonny, ze wszystkimi łaskami, prawami i przywilejami, jakimi cieszyły się inne domy zakonne Zgromadzenia Marianów. Papież udzielił błogosławieństwa nowemu domowi i wyraził swoje zadowolenie z dotychczasowej pracy w Harbinie. Jako widomy znak swojej życzliwości i błogosławieństwa podarował ks. Abrantowiczowi swój portret z własnoręcznym podpisem i dedykacją 36 . Pierwszym mariańskim współpracownikiem ks. Fabiana był ks. J. Hermanowicz. Niezwykle aktywny na wielu odcinkach, chociaż głównie pochłaniała go praca pedagogiczno-wychowawcza. Jej poświęcił cały trzynastoletni okres pobytu w Harbinie. Pracy tej oddawał się całym sercem. Obdarzony zdolnościami literackimi, pisał artykuły do unijnych czasopism. Uważano go za swojego człowieka, był lubiany i szanowany przez unitów, a także i prawosławnych. W 1935 r. do pracy w Harbinie, po ukończonych studiach w Russicum , przybyli ks. T. Podziawo i ks. K. Najłowicz. Byli to ludzie o szerokich zainteresowaniach i uzdolnieniach, oddani bezgranicznie sprawie misji harbińskiej. Jedna z uczennic harbińskich po latach tak napisała o ks. Podziawo: Widziałam w nim wzór kapłana według serca Bożego, który tak wiele wymagał od siebie, że zapominając o sobie, służył wiernie Bogu i bliźnim w doli i niedoli, który zapalił do życia według zasad Ewangelii liczne szeregi młodzieży i dorosłych 37 . Był on wszechstronnie uzdolniony. Zajmował się czynnie poezją, malarstwem, rysunkiem i dziennikarstwem. Dzięki temu nawiązał liczne kontakty z osobami prawosławnymi ze świata artystycznego. Ksiądz Wł. Mażonas, Litwin, od 1935 r. objął 35 AGM. Ord. Harb., Relatio de statu Ordinariatus …, an 1934; Katoliczeskij Vest- nik 1934 , nr 1-11, 45. 36 AGM. Ord. Harb., Erectio Domus. Decretum erectionis , Romae 24 XII 1934; zob. też „Katoliczeskij Vestnik” (1934) nr 1-11, 45. 37 A. Borozdin, Wspomnienie o Ojcu T. Podziawo (mps). W posiadaniu autora (1975 r.). Mariańska misja w Harbinie 163

RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==