Ephemerides Marianorum - Studia historyczno-teologiczne (2012)

Zwłaszcza że została ona zapisana w „Idei przewodniej i duchu zgro- madzenia”. Jest to zbiór wskazówek ascetyczno-teologicznych i prak- tycznych przepisów, jakie bł. Jerzy zostawił marianom jako pewną prak- tyczną wskazówkę do realizacji życia zakonnego w odnowionym Zgro- madzeniu. W tejże Idei Odnowiciel troszczy się, by charakterystycz- ną cechą apostolatu marianów było docieranie do tych środowisk, do których kapłani nie mogą dotrzeć. Krzewicielami Ewangelii mają być tam osoby świeckie oraz odpowiednio przygotowani bracia zakonni. Za wiedzą i zgodą przełożonych należy ich wysyłać do stowarzyszeń katolickich, przede wszystkim robotniczych, żeby tam pracując, wywie- rali dobry i zbawienny wpływ, tak własnym przykładem, jak również i słowem 11 . 3. Zmiany stanu personalnego Mimo tak nowego spojrzenia na powołanie brata zakonnego, ma- rianie w pierwszym okresie odnawiania swego Zgromadzenia nie po- siadali zbyt dużej liczby braci laików. W tym czasie, mniej więcej do 1919 r., do Zgromadzenia wstąpiło wielu kapłanów i jak się wydaje, oni nadali Zgromadzeniu wybitnie klerycki koloryt. Oni też byli gru- pą, która najliczniej kończyła nowicjat i składała śluby zakonne. Istot- ną rolę na pewno miały też w tym procesie względy kulturowe, trady- cje oraz przyzwyczajenia, które wnosili ze sobą wstępujący kandyda- ci, zwłaszcza kapłani, nierzadko z dużym doświadczeniem życia w po- wołaniu. W latach 1911-1918 do nowicjatu było przyjętych 32 kandy- datów, w tym 15 kapłanów, 1 kleryk i 15 laików. Odeszło z nowicjatu 8 osób, w tym jeden ksiądz, a zatem pierwsze śluby złożyło 24 nowi- cjuszy, w tym 14 kapłanów, diakon, kleryk i 8 braci. Dwaj bracia ode- szli po wygaśnięciu ślubów czasowych 12 . Kolejne lata były okresem bardzo szybkiego rozwoju dla całego Zgromadzenia. Do 1930 r. liczba marianów co kilka lat podwajała się. Rok ten jest punktem kulminacyjnym, jeśli chodzi o procentowy przyrost stanu osobowego. Później przyrost ten nie będzie już aż tak gwałtowny. 11 J. Matulewicz, Pisma wybrane , Warszawa 1988, 240. 12 J. Bukowicz, Stan osobowy, placówki i dzialalność marianów , w: Marianie 1673- 1973 …, 130. Kryzys wśród braci mariańskich na Litwie w latach 1933-1938 141

RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==