803 recollectiones quotidianae cum Deo, et quidem illo Deo, qui tui amore humanam carnem induit, agi, vel acta fuisse cogitas, quo animo te esse fas est? e in mis., ob lapsum calami, erronee: “compungerereris” O anima mea quid indurescis? cur in dolorem non solveris? cur non genitus lachrimasque fundis, tantum tui beneficentissimi Dei, Domini, Parentisque contemptum apprehendens cogitatione? Opta, opta, nullam ut occasionem praetermittas tui despiciendi, nullum contemptum devites, quin ultro appetas. Amen. 2. Compatientissimo animo revolve, ut iidem impii ac crudelissimi milites, uno in lapide Iesum sedisse coegerunt et per irrisionem regalem illi exhibentes flexis genibus reverentiam Regem illum salutabant et simul cum maximis cachinnis arundine crassa ac gravi tempora ipsius faciemque feriebant. Pie quoque meditari poteris, quomodo alii acceptis quibusdam, sive illi arundinei, sive alterius generis fuerint, baculis in crucemque supra caput positis, coronam illam spineam tanta vi ac robore appresserunt, ut acutissimi illi aculei non solum tempora confoderint, sed etiam ad cerebri usque sedem penetrantes, illud cum sanguine simul plurimo effuderint, expresserintque20. O crudelitatem inauditam! o dolorem intolerabilem! o infelices tuas omniumque mortalium delicias, pro quibus tam dire caput Iesu Christi Domini confixum est! Utinam mi Servator pientissime, vel abhinc durissimam tuam hanc coronationem mecum recogitans, nulli amplius voluptati internae ac externae non modo ascensum praebeam, sed nequidem mentem exponam occupandam. Omnem vero crucem, calamitatem, afflictionem mortificationemque animitus complectar! Amen. [f.180r] 3. E[x]pende, ut Pilatus, videns quid cumChristo Domino plane insontissimo ageretur, quomodoque a militibus tractaretur, eum in eminentiorem praetorii partem adduci mandavit. Cuius nutu 20 Cf. Papczyński S., op. cit., Disc. IV: FHM 7, pp. 33-40.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==