795 recollectiones quotidianae manus; alii ad terram prosternere; elevare alii et ad Annam ducere arctissime vinctum incomprehensibilis Dominum maiestatis. Comitare, tu, pia mente gradientem intra maenia inimicae Urbis Orbis Servatorem. Vide, qua crudelitate trudatur; qua insolentia huc et illuc trahatur; qua inclementia ad flumen Cedron compellatur; qua ferocia isthic lapidibus allidatur: qua denique nequitia sistatur Annae, calumnis exagitetur iniquis, et fera manu improbissimi caedatur militis7. O noctem tot Hebraeorum sceleribus obfuscatam! tot Salvatoris mundi virtutibus illustratam! Ex una parte proditio, invidia, feritas, ingratitudo ascendunt; ex altera candor, amor, mansuetudo beneficentiaque coruscant. Utinam tu detestans vitia Iudaeorum, Salvatoris imitere virtutes! 2. Ingredere cum Filio Dei innocentissimo domum Caiphae pontificis; inibique tot falsis testibus, tot abominandis mendaciis, tot blasphemiis patientem aurem Salvatoris gratia accommoda. Postea carcerem faedissimum plenum sordibus, tenebris plane palpandis circumfusum, tetrum, horrendumque intra: et vide sedentem hic Imperatorem totius universi, ab amicis, discipulis, consanguineis relictum; dira malitiosorum militum cohorte cir- cumdatum, a quibus non solatia, sed opprobria; non compassionem, sed cruciatus accipiat. Quidam enim illorum in vultum ipsius sole sereniorem spuunt; quidam illusionibus eum vexant; pugnis alii, palmis alii concutiunt; variis denique instrumentis omnes verberant et continuo sordes in ipsum iaciendo tota nocte ne hilum quidem quiesceree sinunt.8 Gravior his omnibus iniuria accidit Salvatori, gravius in eius pectus descendit maeror, quando eum ille Princeps [f.177v] Apostoli[ci] Senatus, ille terrarum Rex, illa petra firmissima, ille Amicus ad aras abnegavit, eiuravit, contempsit.9 Scilicet gravius est vulnus quod amica infligitur manu, quam quod hostili. 7 Cf. Io 18, 13-14. 22. 8 Cf. Mt 26, 57-68; Mc 14, 53. 65; Lc 22, 63-65; Io 18, 24. 9 Cf. Mt 26, 69-75; Mc 14, 66-72; Lc 22, 54-62; Io 18, 15-17. 25-27. Circa significatum proverbii: “Amicus ad aras”, cf. supra, P. I, Dominica II Quadragesimae, ADC, n. 54.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==