Sanctus Stanislaus Papczynski Scripta Collectanea

273 caput x: de amplificatione exorta et tenebras ignorantiae dissipasti,et illo tuo salutari fulgore procellas veterum superstitionum dispulisti. Tu nobis velut Helice, aut Cynosura445 quaepiam es, ad quam universus navigationis, id est,vitae nostrae cursus dirigatur. Tu ignis ille caelestis es, quem verus ille [p. 179] Prometheus, id est Christus, in terras attulit446, sine quo vita constare non potest. Tu et vitae tranquillitatem largita nobis es,et mortis terrorem sustulisti. Beatos igitur, qui ad te, tamquam ad portum confugiunt: beatos, qui se tibi a teneris unguiculis penitus totosque tradunt: miseros contra, qui, ut proci Homerici, ancillarum amoribus irretiti, te, quae omnium dscientiarum Reginad es, negligunt. Tu enim earum rerum scientiam profiteris, quarum plena cognitio aeternam beatitatem, ignoratio aeternum exiliume hominibus pollicetur”447. a ita correctum est ex erroneo: “Moretus” b add. “omnium” (MOL) c “dispellit” (II ed.; MOL) d-d “artium domina” (MOL) e “exitium” (MOL) d. Adiunctis, ex quibus epigramma confectum, pium magis quam acutum subicio: Mortuus est: quisnam? Deus, ac Homo Christus; ubinam? In Cruce, qua Solymae Golgotha spectat opes. Quis necis Auctor erat? Iudas, plebs, Praetor, et Annas: Mortuus est autem pro populi scelere. Tempore quonam obiit tristissima fata? diei Quae post octavam volvitur, hora fuit. Quomodo mortuus est? postquam nos, et sua Patri Tradidit, inflexo vertice mortuus est. Vide Cic. act 2, in Ver., lib. 2, n. 141 et 144, circa finem. płynęli statkiem i rozszalała gwałtowna burza..., nagle dwie gwiazdy jak dwa płomyki spadły z nieba i osiadły na głowach braci. Natychmiast mawałnica przeszła i morze wygładziło się szerokie i spokojne”. 445 Helice “est Ursa major, quae et Synosura, signum caeleste: ita porro vocatur, quod volvitur circa polum. Hinc et pro septemtrione ponitur” (FLL). 446 Cf. Parandowski, op. cit., 46: “Prometeusz ponownie zakradł się do wielkiego śpichlerza ognia niebieskiego i przyniósł na ziemię pierwsze zarzewie [...] uczył ludzi umiejętnego używania ognia”. 447 Muretus, M. Antonius, Oratio I: De Dignitate ac Praestantia Studii Theologici: Opera omnia, Lugduni 1789 (MOL), t. I, 15.

RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==