172 prodromus reginae artium – pars i Tiberium carmen Lyricum, Graecaque Poemata non incompta factitasse144? Ignoras [p. 83] Neronem (nihil obsit quaeso arti mitissimae studiosi crudelitas), ignoras Neronem Caesarem, talem fuisse Poetam, cuius carmina aureis literis expressa Capitolino Iovi dedicata fuerunta145? a “fuerint” (II ed.) Quid? Vespasianus tibi graecos versus factitasse non lectus est146? Titum quem delicias humani generis Antiquitas nominabat147, in fingendis poematis et ad extemporalitatem usque fundendis, fuisse facillimum non audisti148? Ac, ut veteres omittam, recentioris aevi Ioannem Secundum Aragoniae Regem, non solummirifice Poesi fuisse oblectatum, sed etiam continuo occupatum149, non tibi innotuit? Habes igitur, Poe- seos inimice, cultores facultatisa huius celeberrimae non e vulgo homines, at Reges cum Imperatoribus, qui aequale omnino studium, tam dicendi quam canendi disciplinae impenderunt. a “artis” (II ed.) 144 Cf. Suetonius T., Tiberius Nero Caesar, c. 70: De XII. Caesaribus III, 310: “Composuit et carmen lyricum, cuius est titulus ‘Conquestio de L Caesaris morte’. Fecit et Graeca Poemata”. 145 C. Claudius Nero, Imperator Romanus (A.D. 54-68) poesiam amabat. Cf. Suetonius T., Nero Claudius Caesar, c. 10: op. cit. VI, 435: “Recitavit et carmina, [...], tanta universorum laetitia, ut ob recitationem supplicatio decreta sit, eaque pars carminum aureis literis Iovi Capitolino dicata”. 146 Cf. Suetonius T., T. Flavius Vespasianus, c. 23: op. cit. VIII, 558: “Utebatur et versibus Graecis tempestive satis”. 147 Cf. Bersanetti G. M., s.v. Tito, Imperatore (79-81): EI XXXIII, 936. 937: “Unanime fu il compianto per la morte dell’imperatore che aveva meritato la qua- lifica di ‘amor ac deliciae generis humani’”. Cf. Suetonius T., T. Flavius Vespesianus Aug., c. 1: op. cit. VIII, 562: “Titus, cognomine paterno, amor ac deliciae generis humani [...]”. 148 Cf. Suetonius T., ibid., c. 3: op.cit. VIII, 564: “Latinae Graecaeque linguae, vel in orando, vel in fingendis poematibus promptus, et facilis ad extemporalitatem usque”. 149 Videtur quod non agitur hic de re Aragoniae Ioanne II (1458-1471), sed de re Ioanne II (1406-1454), de quo cf. Alos-Moner R., s.v. Giovanni II re di Castiglia e di León: EI XVII, 230: “La figura di Giovanni, insignificante dal punto di vista politico, è invece degna di rilievo per la protezione accordata alle arti e alle lettere”.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==