1106 scripta laudativa Diffindo pennis, iam Boreae Indomiti, minitantiumque Victor Notorum? hic, hic TIBI construo Casura nunquam, sedulus artifex, Virtutibusque fabricanda Ex solidis monumenta laudum Quanquam vetustae splendor originis, Ceu angularis nobilior lapis, Primo locandus; quem decoris GEMBICII poliere gestis: Incisa magni sunt cui nomina Vulgata terris ARCHIEPISCOPI, FRATRUMque binorum7 paratae Non levibus meritis tiarae. Hinc inde lechae8 lumina curiae Signata splendent; sive gravis togae, [f.A3r] Seu militaris assuefacti Luce sagi rutilare Patres9. Tu vero luci doctior addere Lucem, micanti consequeris gradu Praeclara Maiorum Tuorum Gesta, magis cupiens nitere. Nam dedicato nobilioribus Musis iuventae flore notabili, Non ociosas permeandis Exoticis bene consecrasti 7 Agitur de duobus episcopis, fratribus episcopi Ioannis Gembicki, nempe de Andrea Gembicki († 1654), Episcopo Luceoriensi, et de Petro Gembicki († 1657), Episcopo Cracoviensi; cf. Chodyński Stanisław, s.v. Gębicki (Gąmbicki, Gembicki), herbu Nałęcz 1. Jan, bp włocławski : EKośc VI, 156-157. 8 Cf. WEP VI, 412. 413: “Lech – rzekomy twórca państwa polskiego, postać literacka”; “Lechici – literacka nazwa Polaków wprowadzona przez Wincentego Kadłubka; nawiązywała do [...] opowieści o Lechu”. Cf. SJPol IV, Warszawa 1962, s.v. lechicki: “dawniej – polski”; s.v. Lechita: “potomek Lecha, mieszkaniec Polski, Polak”. 9 Sic mentio facta est de sago inclytis maioribus familiae Gembicianae, sed non potui invenire confirmationem pro tali traditione militari huius familiae, cuius historia nota est ab anno 1367; cf. Boniecki, loc. cit.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==