1013 ??? Sideribus Lunae radiant extrema duobus Cornua, sed medium recta Sagitta tenet. Luna piam, doctam signant duo Sidera, mentem, Zelosum pectus recta Sagitta notat. Quandoquidem triplici nitet hac virtute; Corona Antistes triplici nonne nitere queat?1 EPISTOLA DEDICATORIA E latibulis deserti mei cum Christo Patiente progressus in lucem, propitium Sidus errantibus protinus adoro, sed citra gentilismum Luna Tua est, Illustrissime et Reverendissime Antistes2. Ideo in Ecclesiae Senatusque3 Sphera Poloni exposita, ut praesit nocti. Versantur in densissima nocte, quotquot veri honestique tramitem aversantur. His Tu, Illustrissime et Reverendissime Antistes, lumen ministras, doctrinae solidae, virtutis non fucatae, vitae integerrimae. Merito in vetustissima et clarissima Wytwicciorum familia exortus4, quae Trino Sidere gaudet tenebras dispellente. O si Te universi, qui debent, semper intentis oculis animis- que intuerentur candidis, nullam haberes in Grege Tuo oviculam errantem! Tot ex Te radios diffundis, et lucentes et ardentes, quot 1 Describitur sic stemma gentilitium, graphice in hac pagina expressum, Episcopi Ioannis Stanislai Witwicki, cui hoc opus dedicatur; quod patet ex Epistola Dedicatoria, in cuius textu denuo alluditur ad varia elementa huius stemmatis; cf. infra. 2 Agitur de Episcopo Ioanne Stanislao Witwicki, Ordinario Posnaniensi (16871698); cf. Hierarchia Catholica, vol. V, p. 322; supra, no. 1. 3 Illo tempore unusquisque episcopus Reipublicae (i.e. Regni Poloniae uniti ad Magnum Ducatum Lituaniae) membrum eius senatus erat; cf. Müller Wiesław, Diecezje w okresie potrydenckim, in: Kościół w Polsce II, Kraków 1969, pp. 108-109. Ep. Witwicki iam ab anno 1677, quo Episcopus Kijovensis creatus est, membrum senatum fuit; cf. Pęski Adam, Witwicki, Jan Stanisław, in: EKośc XXXI, 524-527. 4 Cf. Niesiecki Gaspare, Herbarz Polski IX, Lipsk 1842, pp. 370-371, ubi tamen verba “vetussima” et “clarissima” vix confirmationem inveniunt.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==