-654przyswajając i odtwarzając postawę Maryi: "Niech mi się stanie według słowa twego". W ten sposób nasze życie zakonne przemienia nas w ludzi wiary, nadziei i miłości. Nasza wiara nie powinna być czymś ukrytym, ale musi być czynna, autentyczna, ugruntowana w Bogu, w Jego wierności obietnicom, w Jego mądrości, potędze i dobroci. Kapituła Generalna nawołuje członków rodziny mariańskiej do praktyki ewangelicznego ubóstwa, do czego wzywa wszystkich zakonników papież Paweł VI w swojej adhortacji "Evangelica testificatio". Rozlegające się w dzisiejszym świecie "wołanie ubogich" (ET 17) domaga się według nauki Chrystusa osobistego wyrzeczenia (por. Mt 19,21), prowadzi do "uwolnienia od jakichkolwiek ziemskich przeszkód w drodze do Boga, jest wezwaniem do miłości" (ET 17). Mu- simy się stać wzorem dla innych w używaniu ziemskich dóbr, w pilnym i odpowiednim dysponowaniu naszym czasem, oddawaniu do dyspozyqi bliźnich naszych talentów. W ten sposób wyrazimy przekonanie, że Bóg w swojej Opatrzności jest rzeezywistym dawcą wszelkich dóbr, a my ich szafarzami. Niech wszyscy coraz bardziej uznają potrzebę życia w prawdziwym i całkowitym posłuszeństwie, nie tylko będąc uległymi ustanowionej władzy, ale okazując sobie nawzajem to ewangeliczne poddanie, w którym ujawnia się nasz wzajemny szacunek, pragnąc poprzez ludzi usłyszeć głos Boga, który wzywa nas do wypełnienia swej and every member of our Marian Family to the evangelical poverty to which Pope Paul exhorts all religious in his "Evangelica Testificatio". This is our response to the "cry of the poor according to the mind of Christ, a "self emptying", that movement "for liberation from all temporal encumbra- neas. It is a call to love". (ET 17-18). So we must become exemplars in the use of our temporal goods, in the full and proper use of our time and the dedication of out talents. In this way we express our conviction that Divine Providence is truly the Giver of all good gifts and e their stewards. We ask all to become more deeply aware of the need to live true and complete obedience, which is not simply a condescending to constituted authority but an openness to that Gospel "submission" to each other through which we show "reverence" toward one another, along with the firm desire to listen to God calling us to fulfil his will. We all fail in this regard but by "forgiving" each other even up to seventy times seven times a day we express that perfect love for each other as witnessed by Christ and encouraged in our Constitutions, (cf. Phil 2; Const 125-130) We call upon all members to make extra effort to have the monthly meetings for sharing in each house (Dir. 138,1 and 247,6) and to have them more frequently if possible. Here we urge all to use the more recent documents of the Church, e.g., Evangelica Testificatio, Marialis Cultus and our own Constitutions and Directory as
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==