-514ac submissime obsecramus, et per viscera Misericordiae Dei nostri; quantum nobis possibile est hortamur; ut ambuletis digne Deo, qui vocavit vos in suam gloriam et Regnum. "Attendite ad petram, unde excisi estis et ad cavernam laci, de qua praecisi estis", et sic agite, ut in omnibus operibus vestris glorificetur Deus; ut non velificaretur de aliquo [vestrumzSX.z7r.| Helmesii assertum in Cap. 12 Lucae Et quid est Sacerdos sine pietate ac scientiae Divinae Legis? Sepulchrum patens, plenum immunditatis, puteus abyssi, laqueus mortis, rete diaboli, janua inferni, speculator caecus eques sine exequo, miles sine gladio, negotiator sine pecunia, agricola sine semine, avis sine alis, corpus sine anima, lucerna sine igne. Verbo, opprobrium hominum et abiectio plebis. Et certe, si de aliquo Sacerdote affirmari posset, quod sit ignorans legis Divinae ac obligationis sui status: in sacro munere et Divino ministerio adimplendo negligens, tepidus ac remissus, immorigeram vitae ducens, hic vere erit sepulchrum patens abominationis intrinsecus latentis faetorum exhalans. Erit puteus abyssi in suarum pravarum passionum voragine submersus; Erit laqueus mortis et satanae rete animam suam culpis, easque proximorum suorum malo exemplo illaqueans. Erit porta inferni, qui ad portas caeli [animas,Slur.] conducere debuisset; Erit velut miles sine armis facile ab adversario vincendus, vel mercator sine capitali pro nihilo reputatus; velut agricola sine grano seminando, et consequenter sine spe colligendi. Erit volucris sine alis, quae caelum versum volare nequit. Erit corpus sine anima, faetidum in vitiis, cadaver mortuum gratiae et virtuti. Erit velut candelabrum extinctum in Domo Domini, non illuminans sed molestens: Erit demum ad suadendum bono suo exemplo ineptus, et ad retrahendum a malo per doctrinam mutus, vilipendio populi, ac gentium contemptui expositus, opprobrium hominum et abjectio plebis. Aspera quidem sunt verba haec, quae ex Helmesio in cap. 12 Luc. prolata sunt: Mea reverentia affirmare non audet in [155] aliquibus Sacerdotibus Dei vices gerentibus verificari, possibile tamen est, nec expugnat. Ideoque, memineritis Patres ac Fratres Dilectissimi, omnium Sacerdotum religiosorumque communitatum scopum non alium esse, quam propriam impigre curare perfectionem, animoque puro Omnipotentem Deum pro populo orare omnibus bonis operibus ac exemplis plebi christianae praelucere, scientiae necessariae ac praesertim Theologiae morali incumbere, quae quidem vastissimus est campus, plura sunt scienda, necessarium est studium continuum, ut apprehendatur, quod nescitur, et ne oblivioni tradatur, quod aprehensum est. Si enim nullum est aut exiguum studium Theologiae moralis, quomodo scientia necessaria comparabitur, aut acquisita custodietur? Perpendant salutem, aut damnationem animae, a bona vel mala confessione, et utramque ut plurimum a confessione dependere. Haec sunt quae vobis Dilectissimi Patres ac Fratres commendanda censuimus: haecque ea suscipite charitate, quae nos ad scribendum impellit. Simulque attendite potius suscipiendam admonitionem a suis, quam contemni diffamarique ab alienis.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==