Zywot Stanislawa Papczynskiego

bickiego († 1679). Od wrzes´nia 1669 r. przebywał na terenie jego diecezji w rezydencji pijarskiej w Kazimie- rzu pod Krakowem. PORWANIE Odwołanie sie˛ do jurysdykcji i protekcji biskupiej naraziło Papczyn´ skiego na nowe przes´ladowania ze strony pijarów. W dniu 8 stycznia 1670 r. na polecenie prowincjała Opatowskiego został siła˛ uprowadzony, najpierw do Podolin´ ca, a potem do Prievidzy, na We˛- grzech, gdzie trzymano go w karcerze domowym pra- wie 3 miesia˛ce. Został stamta˛d uwolniony dopiero 22 marca na interwencje˛ sufragana krakowskiego, bp. Mi- kołaja Oborskiego, a 2 kwietnia przybył znowu do Ka- zimierza. Dnia 7 czerwca 1670 r. Papczyn´ ski, zgodnie z instrukcja˛ otrzymana˛ z Rzymu, wysłał list z ponow- na˛ pros´ba˛ o zwolnienie ze s´lubów, jednak tym razem juz˙ nie do generała zakonu, lecz do Stolicy Apostolskiej. Zreszta˛ inni pijarzy równiez˙ wysłali podobne listy. Pa- piez˙ Klemens X dnia 18 paz´dziernika 1670 r. w breve Cum felicis recordationis upowaz˙ nił generała pijarów do zwolnienia ze s´lubów tych zakonników, którzy zło- z˙ yli swoje petycje. Z kolei o. Chiara w lis´cie do biskupa krakowskiego z dnia 24 paz´dziernika 1670 r. zwolnił o. Stanisława ze wszystkich zobowia˛zan´ zakonnych. UROCZYSTE OBLATIO Uroczysty akt sekularyzacji o. Papczyn´ skiego na- sta˛pił 11 grudnia 1670 r. i został dokonany przez wice- prowincjała pijarów, o. Michała Krausa. Przyszły za- konodawca marianów wyzna póz´niej, z˙ e tuz˙ przed ce- remonia˛ zwolnienia ze s´lubów i przysie˛gi wytrwania w zakonie pijarów natchna˛ł go Bóg, aby złoz˙ ył nowe 62