Zywot Stanislawa Papczynskiego

malnos´ci z nim zwia˛zane rozpocze˛to juz˙ w 1698, kiedy władze kos´cielne 11 wrzes´nia wyraziły zgode˛ na zbu- dowanie kaplicy w Goz´linie i przeje˛cie jej przez ma- rianów. Formalne obje˛cie placówki nasta˛piło w 8 dni po sporza˛dzeniu aktu darowizny w grodzie czerskim. W akcie tym fundator os´wiadczył, z˙ e „powodowany je- dynie czysta˛ intencja˛ chwały Boz˙ ej i czci Niepokalanie Pocze˛tej Najs´wie˛tszej Maryi Panny, dla zapewnienia po- mocy duszom zmarłych, ska˛dina˛d jej pozbawionym, funduje (...) zakonników Niepokalanego Pocze˛cia Naj- s´wie˛tszej Maryi Panny”. Wyznaczył marianom grunty, ła˛ki, pastwiska, udzielił praw do wyre˛bu lasu i poło- wu ryb. Z dokumentu wynika, z˙ e zadaniem marianów w Goz´linie miało byc´ nie duszpasterstwo, bo znajdo- wali sie˛ poza strukturami parafialnymi, lecz realizacja celu specjalnego, wynikaja˛cego z ich charyzmatu. Mimo zaistniałych przeszkód fundacja marian´ ska w Goz´linie została zrealizowana; w 1700 r. ukon´ czono budowe˛ kos´cioła. Tradycja mówi, z˙ e umieszczono w nim obraz Matki Boskiej Bolesnej przywieziony przez o. Papczyn´ skiego z rodzinnego domu w Podegrodziu. Załoz˙ yciel marianów przywiózł go latem 1699 r., kiedy pielgrzymował do diecezji krakowskiej i nawiedzał miejsca s´wie˛te. Obraz ten – pod nazwa˛ Matki Boskiej Goz´lin´ skiej – zasłyna˛ł cudami i s´cia˛gał wielu pa˛tników, którzy składali przed nim liczne wota. Czy za z˙ ycia swego załoz˙ yciela marianie posiadali inne jeszcze placówki? Prawdopodobnie mieli jedna˛ na Rusi, a druga˛ na Litwie, o czym moz˙ emy wnioskowac´ z pisma Aleksandra Załuskiego, wojewody rawskiego, który adresował je do jednego z kardynałów Kurii Rzymskiej. Wojewoda prosi w nim o zatwierdzenie ma- rianów, aby mogli sie˛ rozwijac´ na terenach zamiesz- kałych przez prawosławnych. 135