Zywot Stanislawa Papczynskiego

Panny w braterskiej ła˛cznos´ci z zakonem serafickim. List wspominał o uzyskanych przez marianów przy- wilejach udzielonych dota˛d instytutom, które przyje˛ły powyz˙ sza˛ regułe˛. Papiez˙ groził karami tym, którzy pod- waz˙ aliby prawa nadane marianom, i zobowia˛zał nun- cjusza, aby dopilnował wykonania polecen´ zawartych we wspomnianym lis´cie. Breve papieskie nie udziela marianom czegokolwiek de iure (prawnie), lecz wyraz˙ a troske˛, by otrzymali oni de facto (w rzeczywistos´ci) wszystko, co im przysługuje na mocy przyła˛czenia do Zakonu Braci Mniejszych; jest to bardzo waz˙ ny dokument dla marianów, ponie- waz˙ potwierdza to wszystko, co było skutkiem ich agre- gacji do zakonu serafickiego, i wyklucza wszelka˛ wa˛t- pliwos´c´ co do mocy prawnej tamtego aktu. Oryginał breve , który o. Kozłowski przywiózł do Pol- ski, został wre˛czony póz´niej nuncjuszowi apostolskie- mu w Warszawie, a ten kazał je przepisac´ i doła˛czyc´ do dokumentu, w którym pos´wiadczono wykonanie aktu agregacji do zakonu serafickiego. Ojciec Kozłowski po dokonaniu agregacji marianów do zakonu serafickiego pod Reguła˛ Dziesie˛ciu Cnót Najs´wie˛tszej Maryi Panny i po otrzymaniu od papiez˙ a Innocentego XII dokumentów wykonawczych tej agre- gacji pozostał jeszcze w Rzymie przez ponad rok, tj. do kon´ ca grudnia 1700 r. Nalez˙ y przypuszczac´, z˙ e roz- pocza˛ł przygotowania do powrotu do Polski juz˙ w lipcu (pierwszy list polecaja˛cy nosi date˛ 27 lipca 1700), jest jednak pewne, z˙ e był jeszcze w Rzymie 18 wrzes´nia 1700 r. (data ostatniego listu polecaja˛cego datowanego w Rzymie). Zamierzał wkrótce opus´cic´ Wieczne Miasto, lecz spodziewaja˛c sie˛ s´mierci Innocentego XII (27 wrzes´nia 1700), najwidoczniej zdecydował sie˛ w nim pozostac´, aby uzyskac´ od nowo wybranego papiez˙ a potwierdzenie breve z 24 listopada 1699 r. Zaraz po 133