95 wiem, z jakiej pobudki) pozwoleniu przywdziania białego habitu, już miałem być takim przyodziany przez pewnego biskupiego prałata domowego, w pałacu tegoż [biskupa], gdzie byłem wówczas chroniony dla bezpieczeństwa, w ciągu samej [oktawy] uroczystości Niepokalanego Poczęcia. Lecz zdarzyło się Boskim zrządzeniem, że gdy sprawa została udaremniona, zostałem wezwany do Warszawy przez mego szczególnego opiekuna, Najdostojniejszego Księdza Jana Gembickiego, wówczas biskupa płockiego, później krakowskiego. Otóż teraz ofiarowano mi kanonikat płockiej katedry, którego nie przyjąłem, powodowany miłością ku Bogu i dla uczczenia chwały Jego Matki, chociaż czyniąc to, sprawiłem, że poważnie obraził się na mnie protektor, który bardzo chciał mnie, wyróżnionego tą godnością, dołączyć do swego najbliższego otoczenia. Nie brakowało też wielce czcigodnych zakonów, które zapraszały mnie do swego grona, i owszem, mnie, niechętnego, jako że pragnącego większej doskonałości. Przecież owa Boska wizja, która była wyryta w mej duszy, a dotycząca założenia tego Zgromadzenia Niepokalanego Poczęcia NMP, wzgardziwszy wszystkim i również po niedopuszczeniu do powrotu do instytutu Szkół Pobożnych, przymuszała mnie do swego celu.45 Akt Oblatio, widziany jako osobista odpowiedź Ojca Papczyńskiego na ów „przymus” Bożej miłości, której doświadczał on szczególnie w chwilach po ludzku dla siebie najtrudniejszych, stał się zatem jakby ikoną i symbolem całego jego życia, a w sposób szczególny powołania do zapoczątkowania w Kościele Zgromadzenia Księży Marianów. Ocalony jeszcze w łonie swej matki przed śmiercią w falach Dunaju, przyszły Założyciel Zgromadzenia poświęconego Niepokalanemu Poczęcia został ofiarowany przez nią Bogu i Maryi – jak to już zostało wcześniej przedstawione – aby naśladować Ją w codziennym ofiarowaniu siebie Panu i zawierzaniu Mu każdego działania. Przy swojej pierwszej profesji zakonnej u pijarów właśnie w duchu tego całkowitego ofiarowania siebie ślubował z gorliwością właściwą jego młodemu sercu: 45 Św. Stanisław Papczyński, Założenie Domu Skupienia, nr 4-6, w: tenże, Pisma zebrane, dz. cyt., s. 1291–1292.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==