Steponas Matulis new version

Na żądanie władz polskich Biskup pozwolił, nie pasowało bowiem inaczej postąpić, by kapłan jego diecezji, Leon Puciata, Polak, udał się do Rzymu wesprzeć swoją pomocą polską delegację do Stolicy Apostol- skiej, oraz, co raczej wydawało się głównym celem jego wyjazdu, poin- formować Watykan o sytuacji i stanie diecezji wileńskiej. O tej sprawie jednak Matulewicz robi taką notatkę: „Uważam, że Stolica Apostolska nie tak pragnie informatorów, jak raczej gorliwych współpracowników w winnicy Pańskiej; a i w naszej diecezji nie tak cierpimy na brak księży politykantów (co ze zmiłowania Bożego oby kiedyś się stało!), jak ludzi kościelnych, którzy by społeczeństwo, co jest najistotniejsze, naucza- li podstaw wiary i ich dusze kształtowali według przykładu Chrystusa. Społeczność bowiem ludzka z powodu okropności wojen i waśni wyrod- nieje” 149 . Cierpiąc na brak autentycznych pracowników kościelnych, już na sa- mym początku swego urzędowania biskupiego Jerzy Matulewicz błagał Pana: „Boże, daj mi księży autentycznie katolickich” 150 . A tego rodzaju nowych pracowników nie skądinąd należało się spodziewać, tylko z se- minarium diecezjalnego. Ale seminarium wileńskie nie było wolne od niezdrowego ducha nacjonalizmu, szczególnie z wielką szkodą dla alum- nów litewskich i białoruskich 151 . Zwierzchnik przeto bardzo wielką uwagę zwrócił na ten instytut, by go uzdrowić z zakażenia. Dnia 22 marca 1919 r. w swoim dzienniku podkreśla postanowienie dogłębnego poznania życia seminarium i przy Bożej pomocy jego doskonałego uporządkowania. Tak pisze: „[…] szczególnie, żebym mógł seminarium uczynić autentycznie katolickim, aby w nim wzrastali autentyczni kapłani, którzy będą gotowi służyć jednakowo wszystkim ludziom, nikim nie pogardzać, nikomu nie szkodzić, popierać wszystkie dobre i piękne wysiłki każdej narodowości, wszystkich nie gdzie indziej prowadząc, nie na bagna różnych polityk, lecz tylko do królestwa niebieskiego” 152 . 149 Tamże. 150 Matulaitis-Matulevičius, Vilniaus dienoraštis , 25 kwietnia 1919. 151 Tamże, 16 marca 1919; 17 marca 1919; 20 marca 1919; 25 marca 1919. 152 Tamże, 22 marca 1919. Reformator – Jerzy Matulewicz 65