Steponas Matulis new version

go największymi pochwałami 44 . Zakład i jego moderatorki należały do ukrytego zgromadzenia zakonnego Posłanniczek Najświętszego Serca Jezusowego. Zgromadzenie to kapelan zreformował i zaczęło ono odtąd kwitnąć. Ale o tych sprawach więcej powiemy w następnym artykule. Był to czas, w którym dawał się zauważyć także w Warszawie nowy rodzaj gospodarowania społecznego, nowe postępy w przemyśle. Rów- nocześnie wzrastała liczba robotników, ich niepokoje i zagrożenia. Trze- ba pamiętać, że był to w Rosji okres rewolucji 1905 r. Jerzy Matulewicz, który już dawniej doświadczył osobiście losu robotnika, teraz poszuki- wał dróg zaradzenia duchowej i materialnej biedzie robotników. Świeżo wydana encyklika Leona XIII Rerum novarum nauczyła go, jak układać w duchu chrześcijańskim stosunki między dobrem materialnym, zapła- tą od przedsiębiorcy a pracą robotnika, między pracodawcą a pracowni- kiem. We Fryburgu, oprócz studiowania teologii, dobrowolnie uczęszczał na wykłady z socjologii 45 . Znał też trochę zmartwienia robotników, pro- wadząc apostolstwo w dzielnicy Fryburga. Nowy zaś kontakt z biednymi w szpitalu wzbogacił jego doświadczenie w kwestii robotniczej. Teraz przeto ks. Jerzy Matulewicz, nie szczędząc własnego zdrowia, oprócz innych zajęć, zaczął dokładać starań do wspomagania i przepaja- nia duchem katolickim robotników warszawskich. Działał na tym polu z wybitnym księdzem, Marcelim Godlewskim. W 1906 r. redagował ty- godnik „Towarzysz Pracy” 46 . Obaj księża na zasadach Rerum novarum założyli Stowarzyszenie Robotników Katolickich, które w Warszawie liczyło do 50 tysięcy członków. Ks. M. Wiśniewski słusznie zauważa, że głównym promotorem stowarzyszenia był ks. Jerzy, bowiem po jego odejściu z Warszawy stowarzyszenie to zmniejszyło się do 5 tysięcy członków 47 . Nie brakowało jednak w Warszawie katolików mało obeznanych z na- uką społeczną Kościoła, dla których działalność Jerzego Matulewicza 44 Patrz świadectwa jego uczennic: O. Zaštautaitė-Jokantienė, Atsiminimai apie mano kapelioną kun. Jurgị Matulevičių , „Šaltinis” 4(1928), s. 57. 45 J. Vaišnora, Arkiv. J. Matulevičius ir darbininkų klausimas , AJM, s. 270. 46 Por. Pumpuras, A. a. Arkivyskupas Jurgis Matulaitis-Matulevičius , „Kelias” 5(1927). 47 Atsiminimų šviesoj , AJM, s. 110-111. Reformator – Jerzy Matulewicz 43