Steponas Matulis new version

Ukończywszy wspaniale w 1895 r. czwarty kurs seminarium war- szawskiego, z powodu nadzwyczajnych uzdolnień 17 , ordynariusz kielecki skierował go na wyższe studia teologiczne w Akademii Duchownej w Pe- tersburgu. Akademia wtedy kwitła liczbą studentów, ich formacją intelek- tualną i duchową. Biskup Pranciškus Petras Būčys, który razem z Jerzym rozpoczynał i skończył studia na Akademii, cechy swojego kolegi tak krótko określił: „on wyróżniał się wiedzą i cnotami” 18 . Oprócz studiów Jerzy Matulewicz wkrótce zapisał się do ascetycznego stowarzyszenia i wśród jego członków przez swój przykład był promoto- rem dążenia do doskonałości. Różne praktyki, rozmowy, które odbywały się we wspomnianym stowarzyszeniu, wiele wniosły do uformowania tej pobożności, którą da się zauważyć między głównymi cechami całego ży- cia Jerzego Matulewicza 19 . W 1897 r., na początku Wielkiego Postu, kleryk Jerzy otrzymał sub- diakonat, w następnym zaś roku, 12 marca, w tymże świętym czasie zos- tał wyświęcony na diakona 20 . Akademia Duchowna w Petersburgu faktycznie była międzynaro- dowa. Chodzili do niej studenci z Polski, Litwy, Kolonii Niemieckiej nad Wołgą, Ukrainy, Łotwy i Białorusi. W kółku litewskim założonym w Akademii Jerzy Matulewicz brał czynny udział 21 . Celem tego kółka było lepsze przygotowanie swoich członków do dzieł apostolskich we własnej ojczyźnie. Z tego kółka doszedł do nas jeden artykuł Jerzego Matulewicza, który sam w 1898 r., prawdopodobnie już jako diakon, napisał i rozdawał pośród przyjaciół alumnów litewskich. Ten artykuł 22 jest dla nas bardzo cenny, bo ukazuje w pewnym stopniu cechy autora i zawiera jego jak gdyby postanowienia na przyszłe życie kapłańskie, 17 Kuria diecezjalna w Kielcach dnia 25 września 1923 r. zaświadcza, określając go „jako alumna wybitnych zdolności”. AMG, GM, Personalia , nr 7. 18 P. P. Būčys, Apmąstymas apie Marijonų Viennuolijos Atnaujintoją, 25 X 1934 , Apmąstymų rankraščiai . AMG. 19 Tenże, Bažnyčios ir tautos darbininkas , AJM, s. 15. 20 Tenże, Apmąstymas. 21 Tamże. 22 Artykuł został opublikowany po sześciu latach, lecz zmieniony i pod innym tytu- łem i nazwiskiem: Jurgis, Keli žodžiai musų Kunigėliams , „Dirva-Žinynas” 1903, s. 43- 69. Reformator – Jerzy Matulewicz 37