Steponas Matulis new version

itd. 649 W wolnym czasie lubił ćwiczyć się w języku przez długie rozmo- wy z usługującymi mu 650 . Arcybiskup był uczniem nader gorliwym. Sam wyznaje: „Pracuję z takim młodzieńczym zapałem jak nigdy. Mając świa- domość, że lepiej będę służył Zgromadzeniu przez nauczenie się włoskie- go języka i że służąc Zgromadzeniu, będę służył większej chwale Bożej, wszystko dla mnie staje się słodkie i daje impuls do pracy” 651 . Wyjaśniając różne sprawy w Watykanie, Reformator zaczął posługi- wać się macierzystym językiem papieża. Wiadomości o jego osiągnię- ciach językoznawczych doszły do uszu Piusa XI. Kiedy zaś arcybiskup Jerzy naznaczony na wizytatora apostolskiego na Litwę przyszedł na prywatną pożegnalną audiencję do papieża i zaczął mówić po francusku, to papież przerywając mu, powiedział po włosku: „Monsignore, słysza- łem, że ksiądz mówi po włosku”. I odtąd aż do końca długiej audiencji rozmawiali po włosku. Po czterech tedy miesiącach wytężonej nauki Arcybiskup przed papieżem zdał egzamin na czwórkę 652 . Wracając jako wizytator na Litwę, polecił swemu sekretarzowi, przysz- łemu przełożonemu kolegium mariańskiego w Rzymie, ks. Rėklaitisowi, aby bardziej pogłębił język włoski. Język ten był przewidziany jako główny w kolegium 653 . 4. Początki Międzynarodowego Kolegium Różnego rodzaju trudności, które miały miejsce i nowe, których trze- ba będzie doświadczyć przy zakładaniu domu rzymskiego, nie wprawiły w zamieszanie ducha Przełożonego Generalnego. WWiecznym Mieście, jako centrum katolicyzmu, czuł, że jest spokojny i szczęśliwy 654 . Jednak 649 Świadectwo ustne K. Rėklaitisa z dnia 27 stycznia 1925. 650 Ilio Cento, świadek naoczny, w kopii publicznej procesu zwykłego J. Matulewi- cza, GM, I, s. 76. 651 List J. Matulewicza do ks. S. Warszawskiego, 12 października 1925, nr 26. 652 Świadek naoczny K. Rėklaitis, Atsiminimai , s. 114. 653 List J. Matulewicza do F. Kudirki, 12 października 1925, nr 1. Zobowiązał go do bezzwłocznego zdania egzaminu wymaganego od spowiedników na terenie wikariatu Wiecznego Miasta, aby być pożyteczniejszym robotnikiem. Co Reformator sam robił, zachęcał, by inni też o to się starali. 654 List J. Matulewicza do K. Rėklaitisa, 20 września 1925, nr 7. Rozpowszechnianie się marianów po świecie 283