Steponas Matulis new version

262 Steponas Matulis MIC Jezusa w Eucharystii, prowadził duszpasterstwo, remontował budynki na klasztor, uczył w gimnazjum języka łacińskiego, a także otworzył ju- wenat, którym kierował. W roku 1924 wychowywało się 9 młodych kan- dydatów 535 . Jako pierwszego pomocnika posłał mu Przełożony Generalny brata Kowalewskiego, Rosjanina, który w Skórcu w Polsce dopiero co ukończył nowicjat 536 . Wieści o wzrastającej liczbie kandydatów miejsco- wych były ogromnie przyjemne dla Przełożonego Generalnego: „Cieszę się [...]. Daj, Boże, by byli dobrzy” 537 . Dnia 7 maja 1924 r. A. Cikota otrzymał tytuł własności, o którym pisa- no wyżej. Sam również został ustanowiony przełożonym domu i probosz- czem. Wspomniany klasztor bernardynów z upływem czasu częściowo był zniszczony i rozwalony, częściowo zrujnowany, jakaś jego odremon- towana część wystarczała tylko dla proboszcza. Przed otwarciem zatem nowicjatu i nowych klas gimnazjum, należało wiele wyremontować 538 . Ale brakowało pieniędzy. Ubogiego przeto wspomagali współbracia Lit- wini, Polacy i osobiście sam biskup Jerzy 539 . W swoich listach do bogat- szych wspólnot często czytamy podobne wyrażenia, jak to: „Koniecznie trzeba wesprzeć księdza Cikotę w Drui […] Zróbcie wszystko, co może- cie, by posłać pieniądze. Jemu potrzeba przynajmniej 500 dolarów” 540 . Opuszczając w 1925 r. Wilno, większą część ruchomości biskup Jerzy przekazał najuboższym marianom mieszkającym w Drui 541 . 535 List. A. Cikoty do J. Matulewicza, 4 lutego 1924, nr 4. 536 List J. Matulewicza do A. Cikoty, 9 lutego 1924, nr 5. 537 Tamże, 21 listopada 1923, nr 3; por. 26 listopada 1923, nr 4. 538 Por. J. Matulewicz do Stolicy Świętej, 8 czerwca 1923. 539 List J. Matulewicza do A. Cikoty, 4 maja 1923, nr 1; do ks. V. Kulikauskasa, 6 sierpnia 1923, nr 5; 2 listopada 1924, nr 19. Pierwszą pomoc w kwocie ponad 4 ty- siące dolarów ofiarował dom mariampolski. W ten sposób zamierzał odpłacić się ojcu Andrejowi Cikocie za półtoraroczne misje w Ameryce, które on prowadził. Doszła po- nadto znaczna pomoc okazana przez księży, przyjaciół A. Cikoty. Największą zaś pomoc wyświadczył prałat Fabian Abrantovič, wstępując w 1926 r. do Zgromadzenia. List A. Cikoty do kapituły generalnej marianów, 22 lipca 1939, AMG, Cap. Gen. Romanum II, Commissio ad quaestionem Domorum Drujensis et Vilnensis ordinandam, XI , nr 2. 540 List J. Matulewicza do V. Kulikauskasa, 9 stycznia 1925, nr 22; por. 19 marca 1925, nr 24. 541 O pomocy materialnej zob. List A. Cikoty do J. Matulewicza, 2 listopada 1925, nr 8; List ks. J. Kriščiukaitisa do J. Matulewicza, 22 sierpnia 1925, nr 3; 13 września 1925,