Steponas Matulis new version

Przełożony generalny, biskup Jerzy, na około 25 dni wyjechał do Kissingen w Bawarii na kurację zdrowotną. Do Wilna wrócił 19 sierpnia 513 . Teraz wśród różnych innych zajęć zabiegał o założenie marianów na Łotwie, Białorusi oraz we Włoszech. F. Białoruś 1920-1927 1. Początki (1920-1923) Gdy przełożony generalny biskup Jerzy w 1918 r. wchodził do die- cezji wileńskiej, duża część terytoriów białoruskich pod nią podlegała. Ożywienie narodowościowe wzrastało też wśród tego społeczeństwa. Ale było dużo ludzi innych narodowości, także wśród duchowieństwa, którzy twierdzili, że kwestia białoruska tak narodowa, jak kościelno-po- lityczna w ogóle, a w diecezji wileńskiej w szczególności, nie istnieje, albo jej wcale nie chcieli dopuścić do głosu 514 . Inaczej natomiast uważał i postępował nowy ordynariusz lokalny. Odrodzenie narodowe tego spo- łeczeństwa osobiście jasno przewidział. Ogromnie leżało mu na sercu, by w odradzającym się narodzie równym krokiem szło życie duchowe i zakonne. Już pod koniec lutego 1919 r., gdy diecezja jeszcze jęczała po jarz- mem komunistów, Biskup obszernie o sprawach Białorusinów rozma- wiał z młodym księdzem białoruskim, Andrejem Cikotą, proboszczem w Mołodecznie, który potem został pierwszym marianinem Białorusinem i stał się największym promotorem Zgromadzenia w swojej ojczyźnie. Rozmowa ta w sposób widoczny otwarła myśl biskupa na kwestię bia- łoruską i jest jakby programem tego apostolatu w tym narodzie. Notuje w Dzienniku : „Powiedziałem, że jestem biskupem katolickim, chcę i będę 513 Uwagi na Paszporcie, AMG, GM, Personalia , nr 6; List J. Matulewicza do K. Rėklaitisa, Kissingen, 13 sierpnia 1923, nr 5-I; do ks. P. Būčysa, 16 lipca 1923, nr 24. W Kissingen w tym samym czasie przebywał też V. Dvaranauskas. 514 Matulaitis-Matulevičius, Vilniaus dienoraštis… , 27 lutego 1919. O stosunkach narodowościowych w diecezji już coś niecoś wyżej powiedziano. Rozpowszechnianie się marianów po świecie 257