Steponas Matulis new version

236 Steponas Matulis MIC osobiste pragnienia mego serca wolno ujawnić, aby mnie, przynajmniej po definitywnym rozstrzygnięciu biegu wydarzeń w regionie i po za- panowaniu i utrwaleniu pokoju, w swej dobroci i łaskawości zechciał zwolnić dla kontynuowania prac w Zgromadzeniu, które jeszcze czekają na wykończenie” 422 . Tymczasem nie troszcząc się bynajmniej o jutro, całkowicie oddał się do dyspozycji papieża, pisząc: „[…] niech będzie łaskaw mną dysponować według swego upodobania, kiedy i w jaki sposób jemu to okaże się korzystne. Jeśli postanowi pozostawić mnie w Wilnie, nie wzbraniam się nieść tego ciężaru jak dotąd, i pracować, i cierpieć. Jeśli będzie uważał, że dobro Kościoła tego wymaga, bym został zwolniony, bardzo wdzięczny i z radością wrócę do Zgromadze- nia na dalszą w nim, w miarę sił, służbę Bogu i Kościołowi” 423 . Zmianę jednak ordynariusza wileńskiego również i Stolica Apostolska uznała za niewłaściwą. W ciągu trzech lat od zawarcia konkordatu z Polską zmieniła się sytua- cja w diecezji. Biskup Jerzy jeszcze raz prosił papieża Piusa XI o uwolnie- nie od zarządzania diecezją i możliwość pobytu w Rzymie przynajmniej na jakiś czas dla poświęcenia się uporządkowaniu spraw Zgromadzenia, aby to dzieło przez Opatrzność Bożą i z woli Stolicy Apostolskiej jemu powierzone doprowadzić do końca 424 . Wreszcie papież 14 lipca 1925 r. zrzeczenie się biskupstwa zatwierdził. Pozwolił Przełożonemu General- nemu zająć się w Rzymie sprawami Zgromadzenia i obiecał swoją pomoc w dokończeniu tego dzieła: „[…] dla wyjątkowych twoich zasług, pisze kardynał Pietro Gasparri, i znakomitych pochwał, na które zasłużyłeś, kierując dotąd Kościołem powierzonym twojej trosce, Jego Świątobli- wość w dowód też wdzięczności nie omieszka pomóc ci w nowej pracy i otaczać wielką życzliwością Twoją Dostojność” 425 . 422 Tamże. 423 Tamże, s. 2r. 424 List J. Matulewicza do Ojca świętego, 27 czerwca 1925, AMG, Acta Vilnensia, Abdicatio , nr 8, s. 4. 425 P. Kard. Gasparri do J. Matulewicza, 14 lipca 1925, nr 44333, Acta Vilnensia, Abdicatio , nr 10.