Steponas Matulis new version

apostolskiego w Polsce, Lorenzo Lauriego, prosząc, aby był łaskaw po- starać się o jak najszybsze zwolnienie Przełożonego Generalnego z wi- leńskiej stolicy biskupiej, bo, jak pisał, Reformator ma do załatwienia różne naglące sprawy w Zgromadzeniu. Tę prośbę nuncjusz apostolski przesłał do biskupa Jerzego, prosząc o jego opinię 418 . Odpowiadając, Biskup wyraził jasno swoje zdanie. Uważał, że może zrezygnować i że jest koniecznie potrzebny dla Zgromadzenia. Pisze: „Wiele trzeba jesz- cze uporządkować w naszym młodziutkim Zgromadzeniu. Z powodu niegodziwości wojny jeszcze teraz różne nasze domy są od siebie od- dzielone i nie mogą, jak należy, nawiązać między sobą kontaktów. Jak najwcześniej trzeba zwołać kapitułę generalną; Konstytucje należy do- stosować do Kodeksu ; Instrukcje czekają na dokończenie i innych wiele spraw tego rodzaju. Wiele czasu poświęciłem na prześledzenie Statutów różnych zakonów a także książek z dziedziny mistycznej i ascetycznej; mógłbym być przy Bożej pomocy potrzebny dla Zgromadzenia. I przy- znaję, że taka praca bardzo mi się podoba. Lecz nie kto sadzi, nie kto podlewa, ale kto daje wzrost ma jakieś znaczenie, sam Bóg” 419 . Biskup Jerzy dobrze wiedział, że nie ma człowieka, którego nie można zastąpić, tylko bowiem „sam Bóg jest absolutnie konieczny, bez którego nic nie może istnieć” 420 , jednak sam uważał, że zmiana ordynariusza jest w tym momencie nie na czasie z powodu niepewności, niestałości, ciągłych zmian istniejącej sytuacji. Wybór bowiem nowego ordynariusza i dla Stolicy Apostolskiej mógłby stwarzać trudności, i wśród narodowości zamieszkujących diecezję powodować nowe wzburzenia i nienawiści 421 . Jakkolwiek by było, trwało wciąż gorące pragnienie Biskupa jako prze- łożonego generalnego jak najwcześniejszego, w miarę możności, powro- tu do Zgromadzenia. Dlatego do tegoż nuncjusza apostolskiego napisał: „Jeśli Ojciec święty uważałby, że jeszcze jest nieodpowiedni czas, by mnie zwolnić, bardzo bym pragnął, jeśli wewnętrzne i, że tak powiem, 418 List Lauriego do J. Matulewicza, Warszawa, 27 lutego 1922, nr 1a. Tego rodzaju inne dwie próby czynili współbracia. CGG, Protocollum sessionis 19 lipca 1923, fasc. II, nr 4. 419 List J. Matulewicza do abpa L. Lauriego, 15 kwietnia 1922, nr 6a. 420 Tamże. 421 List J. Matulewicza do abpa L. Lauriego, 15 kwietnia 1922, nr 6a. Rozpowszechnianie się marianów po świecie 235