Steponas Matulis new version

172 Steponas Matulis MIC tylko powoli można będzie ten projekt urzeczywistnić. Mam nadzieję, że Bóg dopomoże” 117 . Z następnych listów Reformatora do ks. A. Staniukynasa widzimy in- tensywne przygotowanie się Fryburczyków na nowy obszar działalności. Widać wzrastające pragnienie i wzrastającą nadzieję pomyślnego wejścia przy Bożej pomocy na ten nowy obszar. Zarysowuje się więc przyszły apostolat w Ameryce. Po ukończeniu fryburskiego nowicjatu pierwsi profesi księża powró- cili do odnośnych diecezji rodzinnych do dyspozycji ordynariuszy, inni zaś kontynuowali rozpoczęte studia. Nikt więc nie pozostał, by udać się do Ameryki. Trzeba było w takim razie przygotować nowych robotników z tych, którzy tu przyjdą w następnym roku. Lecz warunkiem bezwzględ- nym przybycia nowych sadzonek mariańskich było pozwolenie bisku- pa, z którego diecezji pochodzą. Sam Reformator osobiście nie chciał, ze względu na posłuszeństwo biskupowi, cokolwiek robić bez zgody i błogosławieństwa ordynariusza. Zamiar więc swój związany z Ameryką ujawnił biskupowi sejneńskiemu, Antanasowi Karosasowi: „Idąc tą drogą uważamy, że szybciej i łatwiej osiągniemy cel” 118 , zwierzył się biskupo- wi. U schyłku 1912 r. w diecezji sejneńskiej na Litwie już trzech księży mariańskich sprawowało świętą służbę. Ponadto ordynariusz miejscowy, biskup Antanas Karosas, zatroskany o duszpasterstwo wśród emigrantów litewskich, łatwiej marianom litewskim pozwalał udać się do tej pracy. Tak o tym biskupie pisze Matulewicz: „Jego ekscelencja biskup Antanas Karosas jest pełen ducha Bożego, rozumie potrzeby Kościoła i jest nam bardzo życzliwy” 119 . Pole dla apostolatu wśród emigrantów i uchodźców litewskich w Ameryce było ogromne. W 1912 r. liczba Litwinów dochodziła tu do jednego miliona, lecz za mało było dla nich i parafii, i duchowieństwa. W tych okolicznościach zawzięcie działali przeciwnicy katolicyzmu, by pozyskać sobie ludzi. Reformator więc w 1912 r. jasno i zdecydowanie 117 Listy J. Matulewicza do ks. A. Staniukynasa, Fryburg, 8 lutego 1912, nr 3; 10 maja 1912, nr 4. 118 Tamże, 10 maja 1912, nr 4; por. tamże, 22 września 1912, nr 5. 119 Tamże, 10 maja 1912, nr 4.