Steponas Matulis new version

170 Steponas Matulis MIC z braku nowych członków, jak też z powodu trudności w utrzymaniu go w wyniku dewaluacji pieniądza, siłą zbiegu nieszczęśliwych okoliczno- ści dom zamknięto 112 . Ziarno jednak dojrzałe we Fryburgu i zasiane w Ameryce Północ- nej, Polsce i na Litwie, zaczęło wzrastać i wydawać owoce nie tylko we wspomnianych krajach, ale również zapuściło korzenie na Łotwie, Biało- rusi, we Włoszech. B. Stany Zjednoczone Ameryki Północnej (1913-1927) 1. Pragnienie i spotkanie Nowego Świata (1910-1913) Skoro ks. Jerzy Matulewicz spostrzegł, że liczniejszy nowicjat nie da się zorganizować i ukryć ani wAkademii Petersburskiej, ani gdzie indziej, już pod koniec 1910 r. postanowił przeprowadzić się do Szwajcarii lub Ameryki Północnej 113 . Zaczął od Szwajcarii, lecz już od pierwszego roku wszystko przygotowywał do rozszerzenia marianów na Nowy Świat. Ks. dr Antanas Staniukynas, który już wcześniej, bo w roku 1907 z Kazimierą Marią Kaupas założył w Ameryce Zgromadzenie Sióstr od św. Kazimierza, przemyśliwał również o założeniu męskiej rodziny zakonnej pośród emigrantów litewskich. Przede wszystkim nawiązał kontakt z żyjącym dawniejszym marianinem, o. Jurgisem Kolesinska- sem, emigrantem z domu mariampolskiego na Litwie, mieszkającym teraz w Chicago. Miał bowiem o. Staniukynas zamiar odnowić w Chi- cago Zakon Marianów wymierający na Litwie, a wreszcie już wyraź- nie wymarły 114 . Niestety, o. Jurgis Kolesinskas zmarł dnia 5 marca 112 J. Matulewicz, Sprawozdanie dla Stolicy Apostolskiej r. 1923 , s. 13, AGM; Mro- czek, dz. cyt.; Wiśniewski , Wiadomości z domu fryburskiego, AGM, V, nr 13; Dom fry- burski, Sprawozdanie ze stanu domu , AGM, V, nr 8. 113 Matulaitis-Matulevičius, Mintys… , 25 października 1910. 114 O tym ks. J. Matulewicz pisze: „Ks. Staniukynas już dawno widział potrzebę także litewskiego zgromadzenia męskiego w Ameryce. Gdy jeszcze żył o. Kolesinskas, marianin, naradzał się z nim o wskrzeszeniu marianów w Ameryce” . Matulevičius, Iš kelionės į Ameryką įspūdžiai , „Vadovas” 16(1913) nr 62, s. 194.