Steponas Matulis new version

160 Steponas Matulis MIC Nie uznawał ślepego posłuszeństwa i mówił: wasza uległość niech będzie rozumna 66 . W sprawach zewnętrznych dużą pomocą był dla ojca Magistra nowi- cjusz ks. Juozas Vaitkevičius. Znał bowiem język francuski i miał wielką łatwość w nawiązywaniu kontaktów z miejscową ludnością 67 . Przełożony Generalny był szczerze i po ojcowsku całym sercem odda- ny wychowaniu. Te cechy oraz świetna dyspozycyjność tak poważnych nowicjuszy sprawiły to, że już od samego początku nowicjatu fryburskie- go wytworzyła się atmosfera jak w prawdziwej, złączonej miłością rodzi- nie 68 . Życie tam upływało radośnie i miło 69 . To odczuwali sami wycho- wankowie i to samo spostrzegali ludzie z zewnątrz. Świadkiem naocznym jest biskup Henryk Przeździecki: „[…] ksiądz Jerzy dla swoich przyja- ciół-zakonników był jednocześnie ojcem, matką i bratem. W tym cichym domu szwajcarskim panowały wśród marianów pokój i radość. Ksiądz Jerzy chorując, przez cały rok poowijany bandażami, nigdy nie skarżył się, zawsze przystępny, radosny, pełny łaski Bożej, o Bogu rozmawiał, do Boga prowadził, dla Boga pracował, przez Boga chciał wszystkich uczy- nić szczęśliwymi […]” 70 . Ks. Marian Wiśniewski, domownik fryburski, przypieczętowuje te słowa biskupa, mówiąc: „W tych słowach nie ma przesady” 71 . 5. Dalsze wydarzenia w domu fryburskim (1912-1919) Pierwszy rok szwajcarski poświęcony bardzo wytężonej pracy przy- niósł pocieszające owoce. Z dziesięciu nowicjuszy dziewięciu złożyło pierwsze śluby 10 sierpnia, w dzień św. Wawrzyńca, męczennika. Ma- gister, jako przełożony, chociaż uczynił, co było w jego mocy, nie był jednak jeszcze zadowolony z formacji nowicjuszy spodziewając się, że 66 Tamże, s. 22. 67 Mroczek, dz. cyt., nr 7; V. Dvaranauskas, A. A. kun. Feliksas Kudirka , „Laivas” 17 (1932), s. 282. 68 Wiśniewski, dz. cyt., s. 15-16. 69 Na podstawie naocznego świadka, nowicjusza ks. Mroczka, dz. cyt. 70 Jerzy Matulewicz , AGM, Personalia. Po śmierci . 71 J. Matulewicz , s. 48, AGM.