Steponas Matulis new version

będzie dalej prowadzić swoją pracę, oddawszy się Bogu i Jego świętej woli” 42 . Dnia 28 listopada Jerzy Matulewicz spotkał na ulicy idącego naprze- ciw o. Ledóchowskiego i wyjawił mu propozycję mons. Sapiehy. Ten odpowiedział: „Age, quod agis”, czyli „Czyń, co czynisz” . Te słowa czci- godnego jezuity jeszcze bardziej umocniły ks. Jerzego w postanowieniu całkowitego oddania się Zgromadzeniu. Odpowiedź więc jego na propo- zycję mons. Sapiehy była zdecydowanie negatywna. Ze swojej strony Je- rzy Matulewicz do reprezentowania wspomnianych kościołów jako kan- dydata przedstawił ks. Henryka Przeździeckiego 43 późniejszego biskupa ordynariusza siedleckiego czyli podlaskiego. Po załatwieniu bieżących spraw, po przezwyciężeniu powyższych po- kus, Przełożony Generalny wieczorem 28 listopada opuścił Rzym i nas- tępnego dnia wieczorem był już we Fryburgu 44 . 4. Formacja współbraci W nowicjacie, w którym było obecnie już 10 nowicjuszy 45 , życie upły- wało naprawdę w miłości i rodzinnej atmosferze. Nie ograniczało się do samej formacji duchowej. Nowicjusze uczęszczali też na miejscowy uni- wersytet, słuchając sławnych profesorów. Między innymi filozofii uczył Gallus Manser OP i de Munnynck; teologii – Albert Maria Weiss OP, Norbert del Prado OP, Langen Wandels; historii – Piotr Mandonnet OP, G. Schnuerer; archeologii – patrologii Johannes Petrus Kirsch 46 . Tak o tym okresie mówi nowicjusz, ks. Marian Wiśniewski: „Rozpoczęły się dla nas prawdziwe uczty: jedna duchowa w nowicjacie, druga intelektu- alna na uniwersytecie” 47 . 42 Tamże. 43 Tamże, 28 listopada 1911. 44 Tamże, 28 i 29 listopada 1911. 45 Por. tego opracowania: cz. II, rozdz. III, A. 2. 46 Por. Mroczek, dz. cyt., nr 7. 47 Wiśniewski, dz. cyt., s. 16. Rozpowszechnianie się marianów po świecie 155