Steponas Matulis new version

132 Steponas Matulis MIC na przechowanie te dokumenty wtedy przesłano i gdzie są obecnie, nie wiemy 47 . Następnego dnia po złożeniu pierwszych ślubów, ks. Jonas Totoraitis udał się do Sintautai pełnić funkcję wikariusza parafialnego 48 . Ks. Pran- ciškus Būčys po kończących się wakacjach letnich wrócił do Petersbur- ga kontynuować obowiązki profesora na Akademii. Nowo wybrany zaś przełożony generalny, ks. profesor Jerzy Matulewicz, wszedł na drogę usłaną bardzo ostrymi kolcami. C. Mała trzódka w dniach różnych przeciwieństw Ks. Jerzy Matulewicz w sprawach życia zakonnego już przed 1909 r. zdobył dość wielkie doświadczenie 49 . Również do zakładania nowej rodziny zakonnej nie brakło mu wymaganych przymiotów. Lecz, jak świadczy biskup Pranciškus Būčys, jego ducha nie nęcił zaszczyt za- konodawcy 50 . Wolał wstąpić do Zakonu będącego w agonii, którego przywrócenie do życia z punktu widzenia prawa, owszem, nie było za- łożeniem, jednak dokonanie tego dzieła w tamtych okolicznościach nie mniej trudu wymagało od niego niż od zakonodawcy. Mając to przed 47 Ci, którzy je sporządzili, uważali, że trzeba je posłać albo do archiwum stowa- rzyszenia studentów litewskich we Fryburgu Szwajcarskim Rūta , którego członkami wszyscy trzej byli, albo do sióstr urszulanek w Krakowie [por. tego opracowania część II, rozdz. II, A, 2, b, ba, w przypisie], albo do Urszuli Ledóchowskiej, członkini Zgromadzenia św. Urszuli, które w Petersburgu prowadziło ukryte życie zakonne. Po 23 latach (1934 r.) o dokumentach sami świadkowie naoczni nie pamiętali, dokąd ostatecznie zostały skierowane. Ks. prof. J. Totoraitis uważa, że były one posłane do siostry Urszuli Ledóchowskiej, która potem mogła je przesłać do Europy Zachodniej. J. Totoraitis, Pirmoji atnaujintų Marijonų Kapitula… Według naszej opinii dokumenty te bezpośrednio albo pośrednio (przez Urszulę Ledóchowską) zostały najprawdopodob- niej przesłane do Krakowa siostrom urszulankom, albo do Fryburga Szwajcarskiego do archiwum Rūta , którego duża część po roku 1920 została przesłana na Litwę do Kowna, Laisvės Alėja 3. List ks. dr A. L. Deksnysa do autora, St. Louis Illinois, 26 maja 1947. 48 Wcześniej prowadził duszpasterstwo w parafii Šunskai. Zob. tego opracowania: cz. II, rozdz. II, A, 1. 49 Būčys, Atsiminimai ; por. List do Kongregacji do spraw Zakonników, 30 lipca 1909, ACRel., S. 26; AGM, Documenta renovationis , nr 5. 50 Būčys, Atsiminimai .