Regula Dziesieciu Cnot Ewangelicznych

66 w ziemi ludzi rozkosznie żyjących” [Hi 28,13]. Stąd jest rzeczą konieczną, aby dusza, która pragnie dojść do tej cnoty, żyła trzeźwo i wstrzemięźliwie, i aby tylko w swym Oblubieńcu szukała pociechy; i aby również w szatach jaśniała śmierć jej Oblubieńca, niech umartwia swoje ciało i okrywa je szorstkim i lichym ubraniem. Stąd, co się tyczy wstrzemięźliwości, osoby należące do tego Zakonu powinny pościć, poza zwykłymi wigiliami, suchymi dniami i Wielkim Postem Kościoła, w ciągu całego swego życia także w każdy piątek i sobotę, ponieważ i Dziewica w te dwa dni była w żałobie i największej boleści. Skoro jednak jakieś osoby, uzyskawszy uprzednio pozwolenie, chciałyby pościć w Adwencie, niech będą błogosławione przez Chrystusa Pana i przez Jego Dziewicę Matkę. Co zaś do habitu, to niech trzymają się tego przepisu: aby mianowicie odziewały się w taki sposób i na taki wzór, jak odziewali się Jezus i Jego Matka, i ponieważ dusze Bogu poświęcone mają być czynem i habitem podobne do swego Oblubieńca Chrystusa i do Dziewicy Matki Jego, konieczne jest, aby tak Matka, jak i Syn jaśnieli w ich ubiorach, to jest przez biały kolor w habitach i przez czerwony we wstęgach Szkaplerza Niepokalanego Poczęcia, do którego, noszonego pod zewnętrznym odzieniem, ma być przymocowany wizerunek Bogarodzicy, ozdobiony ciemnoniebieskim kolorem. Poza tym

RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==