26 to błogosławiony Założyciel marianów powrócił do swoich pierwotnych planów i latem 1698 roku zwołał kapitułę generalną, na której wybrano prokuratorem generalnym o. Joachima Kozłowskiego i postanowiono wysłać go do Rzymu w celu podjęcia na nowo starań o zatwierdzenie Zakonu Marianów na podstawie Norma vitæ. Ojciec Joachim w towarzystwie br. Antoniego Cińskiego jesienią tegoż roku udali się w podróż do Wiecznego Miasta. Po dwukrotnym odrzuceniu petycji mariańskiej w Kongregacji Biskupów i Zakonników, (zapewne z uwagi na wspomniany już dekret Soboru Laterańskiego IV z 1215 roku), prokurator generalny marianów zmuszony został do szukania innej drogi wyjścia. Istniała możliwość aprobaty marianów na podstawie reguły już zatwierdzonej. Ojciec Joachim idąc wówczas za sugestią o. Franciszka Diaza OFM, zdecydował się przyjąć dla Zakonu Marianów Regułę dziesięciu cnót NMP. Do jej przyjęcia potrzebna była zgoda generała braci mniejszych, który to urząd piastował wówczas o. Mateusz od św. Stefana OFM. Ojciec Kozłowski zwrócił się zatem do niego z prośbą o Regułę dziesięciu cnót oraz o agregację marianów do jego zakonu. Potrzebny dokument wystawiony został przez generała franciszkanów
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==