11 Reguła dziesięciu cnót była dla polskiej religijności czymś nowym i ważnym. Ujmowała bowiem maryjną pobożność w nowy sposób: nie było to już tylko wzywanie Maryi, wyrażanie tkliwych wobec Niej uczuć, ale ukazanie Jej jako wzoru do naśladowania, konkretnie, na podstawie relacji biblijnych, w prawdzie Jej życia. Reguła ukazuje Ją jako Tę, która podąża na czele wszystkich idących za Chrystusem, która prowadzi Lud Boży ową drogą. Jest więc to maryjność dojrzała, głęboko chrystocentryczna i eklezjologiczna. Dlatego też z radością należy powitać w Polsce, w Sanktuarium Matki Bożej w Licheniu, wspólnotę Sióstr Anuncjatek, która żyjąc Regułą dziesięciu cnót NMP, ubogaci Kościół w Polsce oryginalną duchowością maryjną. Nawet jeśli dziś niektóre sformułowania Reguły brzmią nieco anachronicznie, to przecież tekst ten nie jest pozbawiony życia. Prezentując w 1930 r. nowe Konstytucje Zgromadzenia, ówczesny generał marianów, o. Franciszek Buczys, słusznie o niej napisał: „Chociaż teraz nie ma ona mocy prawnej, to niemniej powinna być przemiłym pokarmem duchowym naszej wspólnoty, iżby dziesięć tych cnót umiłowanych przez Najświętszą Pannę w nas wykształciła”.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==