dwóch asystentów generalnych oraz ustępujący proboszcz generalny, o. Andrzej Deszpot. Ojciec Kazimierz został wybrany pięcioma głosami, a dwa padły na o. Kajetana Wetyckiego, który po trzech latach przejmie władzę nad Zakonem Marianów. Musiały być jakieś kontrowersje odnoszące się do udziału innych osób w kapitule, skoro przypomniała ona dekret z 1724 r. wskazujący na osoby, które powinny w niej uczestniczyć. Niektórzy świadkowie w procesie informacyjnym przygotowującym do beatyfikacji potwierdzali kontrowersje w tej sprawie. Nadto pierwszy list okólny nowo obranego proboszcza generalnego, z 27 lipca 1747 r., podkreślał, że wybór został dokonany zgodnie z prawem, według woli Bożej, a przełożony deklaruje sprawować swój urząd w duchu służby, z troskliwością ojca, miłością brata i czujnością dobrego pasterza. Wydaje się, że ta wypowiedź dała inspirację, aby w Konstytucjach mariańskich z 1787 r. przypomniano przełożonym, aby swój urząd spełniali nie jako jednowładcy, ale jako wizerunek trzody, wprzód wykonując przykładem to, co ma drugim słowem nakazywać (X, 6). O. Kazimierz starał się jak dotychczas o usuwanie wszelkich niewłaściwości w zakonie. Uchwały kapituł z tego okresu podkreślały znaczenie wychowania w nowicjacie i troski o młodych marianów. Wskazywały na humanitarne odniesienie do współbraci przez dialog i zachętę do wykazania się inicjatywą. Akcentowały kult Eucharystii i Niepokalanie Poczętej Maryi. Z tego okresu zachowały się jedynie trzy listy okólne. O pierwszym wspomniano wyżej. Drugi list z 1748 r., zachowany w oryginale, zapowiadał wizytację i wskazywał na konieczność przygotowania w poszczególnych domach spisów rzeczy należących do kościoła, domu zakonnego i gospodarstwa, o wywiązaniu się z obowiązków mszalnych. Smutnym akcentem tego listu jest powiadomienie o wydaleniu z zakonu o. Aleksandra, który był sekretarzem generalnym. Ostatni list z 3 czerwca 1749 r. powiadamia o nowej placówce mariańskiej w Raśnie na Litwie. Pytania dotyczące wizytacji mogą być uważane za podsumowanie całej posługi przełożeńskiej o. Kazimierza wobec zakonu marianów. Zapowiada, że będzie sprawdzał, na ile są oni poddani Duchowi Świętemu i szczerze naśladują Maryję NiepokaZygmunt Proczek MIC 180
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==