Pisma-zebrane-Papczynski.indb

reguła ycia 66 dzy nimi jako jeden z nich” (Syr 32, 1). Dlatego nie jako panujący, ale stawszy się wzorem dla trzody (por. 1 P 5, 3), niech najpierw uczyni jako przykład to, co zamierza nakazać słowem, na równi ze wszystkimi zachowujący prawa, a nie tylko pilnujący ich; ob- darzony pobożnością, dyskrecją, roztropnością, niech powściąga gorliwość łagodnością a łagodność gorliwością, aby przez zbyt- nią surowość albo pobłażanie raczej nie szkodził Zgromadze- niu niż mu pomagał. Niech nie obciąża swoich [podwładnych] surowymi pokutami albo poleceniami, nakładając na każdego to, co jest stosowne do jego sił, talentów i przymiotów. Chociaż bowiem podwładni zobowiązani są do posłuszeństwa bez wyma- wiania się, to jednak rozkazodawca powinien troszczyć się o to, by nakładać na nich takie rzeczy, jakie z chwałą Bożą i zasługą własną każdy może wypełnić. 3. Podwładni z drugiej strony niech nie nękają ducha przeło- żonych czy to swym zuchwalstwem, czy szorstkością, lecz jak najłagodniej niech będą posłuszni ich woli w Panu, szanując ich raczej z miłości, niż lękając się z próżnego strachu. Jeżeli zaś któ- ryś z przełożonych wydałby się komuś raczej niedbały lub mniej przykładny, niechaj z tego powodu nie przestanie mu okazywać szacunku i słuchać go ze względu na Pana, skoro sam Pan prze- strzega: „Cokolwiek wam rozkażą, zachowujcie i czyńcie, ale we- dług uczynków ich nie czyńcie” (Mt 23, 3). Wielkiego bowiem współczucia godni są przełożeni, którzy służąc wszystkim, zmu- szeni są niekiedy zaniedbywać samych siebie. A zatem członko- wie niech się zawsze modlą za przełożonych, aby ich Bóg oświe- cał, prowadził i zachowywał w swojej łasce. 4. Przełożony całego Zgromadzenia niech wizytuje je co trzy lata, diecezjalny 39 swoje domy każdego roku, a miejscowy cele wszystkich zwykle co miesiąc, aby nie znajdowało się w nich nic przeciwnego waszemu powołaniu i ubóstwu albo schludno- ści. Wszyscy wreszcie przełożeni jednomyślnie niech się starają o to, aby w kościołach kwitnął coraz to większy kult Boży; w do- 39 W przyszłości Zgromadzenie miało być podzielone na prowincje odpowia- dające terytorialnie diecezjom. Stąd nazwa: „przełożony diecezjalny”; por. niżej rozdz. IX, § 1.