Pisma-zebrane-Papczynski.indb

reguła ycia 62 9. Abyście również mieli spokój w domu, niech nikt z żadnego powodu nie wychodzi ze swej celi, chyba że będzie zmuszony słuszną potrzebą. Tym bardziej niech nie wchodzi do celi cu- dzej ani nie wpuszcza nikogo do swojej. Powinien utrzymywać ją zawsze w czystości, łóżko mieć zasłane; niech ma w niej wodę święconą, wizerunek [Zbawiciela] Ukrzyżowanego albo Najwy- brańszej Dziewicy lub jakiegoś świętego patrona, raczej prosty i papierowy niż malowany 27 . Niech będzie zawsze pomny na Bożą obecność, na opiekę Anioła Stróża i niech nigdy nie próżnuje, lecz zawsze niech bę- dzie zajęty albo czytaniem, albo pisaniem, albo modlitwą, albo jakąś pożyteczną pracą, i niech poza zwykłymi porami, nie zaży- wa w niej odpoczynku, bez pozwolenia przełożonego. W korzystaniu ze światła niech będzie ostrożny i niech nie trzyma tam [tzn. w swej celi] niczego, co by nie rozsiewało woni najwyższego ubóstwa. Niech kocha celę tak jak doczesne niebo i nie pragnie z niej wyjść, chyba że z Bożego miłosierdzia do nieba. rozdział vi Rozkład czasu 1. „Dzień postępuje według rozporządzenia Boga” (por. Ps 118, 91), a zatem powinien być przeżyty w należytym porządku na chwałę Boga. Dlatego wstając wkrótce po północy, po drugim dzwonku udajcie się do kościoła i przez czas strofy Tantum ergo Sacramentum itd. ( Przed tak wielkim Sakramentem itd.) uczcij- cie Przenajświętszy Sakrament. Następnie odmówcie małe ofi- cjum Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny aż do 27 Wizerunek malowany byłby znacznie droższy, a zatem tego rodzaju na- kaz był niewątpliwie wyrazem troski o ducha zakonnego ubóstwa. Dlatego też podobny nakaz był w Konstytucjach u pijarów w rozdziale „O ubóstwie”. Por. ConstSP, cz. I, rozdz. IV, § 5.