Pisma-zebrane-Papczynski.indb

aneks 1354 pod jurysdykcją franciszkanów, zwrócił się z odnośną prośbą do generała Zakonu Braci Mniejszych i 21 września 1699 roku otrzymał dla marianów Regułę dziesięciu cnót NMP , co dawało im aprobatę papieską w ramach agregacji marianów do Zakonu Franciszkanów 30 . Innocenty XII, 24 listopada 1699 roku, wysłał do Nuncjusza Apostolskiego w Polsce breve Exponi nobis su- per , w którym potwierdza powyższe akty prawne dające ma- rianom status prawny zakonu o ślubach uroczystych i poleca nuncjuszowi ich wykonanie. Później, w czasie kapituły zwoła- nej specjalnie w tym celu, nastąpiło przyjęcie Reguły dziesięciu cnót NMP przez członków Zakonu Niepokalanego Poczęcia (14 kwietnia 1701 roku) i złożenie na nią ślubów uroczystych: najpierw na ręce nuncjusza przez o. Papczyńskiego (6 czerwca 1701 roku), a następnie, w Wieczerniku, na jego ręce przez po- zostałych członków Zakonu. Pod tą Regułą marianie pozosta- wali aż do renowacji (28 listopada 1910 roku). Obecne tłumaczenie Reguły dziesięciu cnót NMP opiera się na jej łacińskim tekście opublikowanym w Konstytucjach Zgro- madzenia z 1930 roku pod tytułem: Regula Decem Beneplacito- rum seu Decem Virtutum Beatae Virginis Mariae 31 . Reguła dziesięciu upodobań, czyli dziesięciu cnót Błogosławionej Dziewicy Maryi albo Reguła naśladowania dziesięciu cnót ewangelicznych Najświętszej Maryi Panny O dusze najmilsze, szczególnie oddane czci Bogarodzicy! Wy- pada, abyście szczególnie i przede wszystkim samą Dziewicę ustawicznie miały przed swymi oczyma, ku Niej kierując wasze myśli i spojrzenia, jak Mędrcy [kierowali je] ku gwieździe (por. 30 Por. Positio , s. 537-542. 31 Por. Constitutiones Congregationis CC. RR. Marianorum , Romae 1930, s. 331-347: Appendix I.