Pisma-zebrane-Papczynski.indb

1329 testament drugi procent, każdego tygodnia były odprawiane przez nich i przez ich następców dwie Msze, jedna za zmarłych pozbawionych po- mocy, druga za grzeszników 375 . 12. Wszelkie dokumenty dotyczące własności tak Pustelni [Korabiewskiej], jak i Wieczernika Pańskiego, oryginał Reguły życia 376 z wszystkimi pismami i pieczęcią Zgromadzenia powie- rzam pieczy ojca Cypriana od św. Stanisława, Przełożonego Wie- czernika Pańskiego. Sto florenów u szlachetnego Pana Bogatka i tyle samo oddane na wspólny użytek przekazuję na reperację Wieczernika Pańskiego. Pozostałe sprawy zleciłem ustnie temuż ojcu Cyprianowi. Wszystkim teraźniejszym i każdemu z moich przyszłych braci i towarzyszy na zawsze przydzielam najwspa- nialszą fundację: Opatrzność Boga Najłaskawszego. 13. Błogosławieństwo Boga Ojca, łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa, współudział Ducha Świętego, ochrona Najświętszej Maryi Panny Matki Miłosierdzia, opieka wszystkich niebian niech będzie zawsze z Wami. Amen. 377 14. Roku Pańskiego 1701, dnia 10 kwietnia to wszystko, co powyżej napisane, potwierdzam, chociaż nasze maleńkie Zgro- madzenie jest już Zakonem o ślubach uroczystych pod Regułą naśladowania dziesięciu cnót Najświętszej Maryi Panny 378 , którą [to regułę] jak najpokorniej przyjmuję i według niej chcę ponow- 375 Te zapisy ( inscriptiones particulares ) zostały później, na pierwszej kapitule marianów, która się odbyła po śmierci o. Papczyńskiego, uznane jako przeciwne ślubowi ubóstwa, jako że marianie powinni mieć „omnia in communi” (wszystko wspólne). Por. Positio , s. 497, przyp. 37. 376 Chodzi oczywiście o rękopis Reguły życia , która została wydrukowana w 1687 roku, a następnie poprawiona w 1694 roku przez kard. Colloredo i za- twierdzona do druku (nie zrealizowanego) w 1698 roku przez bp. Popławskiego. Por. Positio , s. 455-458 (Doc. XII, 1, intr., g). 377 Tu kończy się główna, pierwsza część Testamentu , napisana przez o. Pap- czyńskiego w 1699 roku. 378 Pod tą regułą marianie zostali przyłączeni do Zakonu Franciszkańskiego 21 września 1699 roku. Regułę tę ułożył ok. 1501 roku franciszkanin, bł. Gilbert Nicolas, bardziej znany pod imieniem bł. Gabriela Marii (ok. 1463–1532), kie- rownik duchowy św. Joanny de Valois, założycielki Zakonu Zwiastowania NMP (czyli anuncjatek). Zatwierdził tę regułę dla tego zakonu Aleksander VI w 1502 roku. Por. Positio , s. 540-541 (Doc. XIII, 7, § 3). Tekst Reguły naśladowania dzie- sięciu cnót NMP znajduje się niżej , Aneks, nr 4.