Pisma-zebrane-Papczynski.indb

1325 testament drugi kiej 354 , gdy na mnie, idącego ze [Starego] Miasta 355 z towarzy- szem 356 w pobliżu [kościoła] Ojców Dominikanów 357 , napadł, dobywszy miecza, żołnierz heretycki. Podczas gdy towarzysz uciekał (chociaż był Niemcem 358 ), ja, uklęknąwszy, wystawiłem kark do ścięcia, lecz zrządzeniem Boskiej opatrzności tak się stało, że nie odniosłem żadnej rany, chociaż zostałem trzykrot- nie bardzo mocno ugodzony; jednak przez prawie półtorej go- dziny doznawałem ogromnego bólu 359 . 2. Teraz dzięki składam Boskiej dobroci, że mnie zachowała na bardziej długotrwałe męczeństwo. Doznałem bowiem bar- dzo przykrych prześladowań w Zgromadzeniu Szkół Pobożnych, o mało co nawet z powodu wrogości nie zostałem zabity, a na koniec zostałem najniegodziwiej pozbawiony pierwszego mego powołania. Przebaczam wobec Boga wszystkim, którzy to spo- wodowali. 3. Zwolniony z przysięgi wytrwania w Zgromadzeniu Szkół Pobożnych mocą breve Klemensa X 360 , odrzuciwszy beneficja kościelne i prałatury, które były mi ofiarowywane przez dwóch moich opiekunów biskupów: krakowskiego Trzebickiego 361 354 Mowa o wojnie z lat 1655–1660, rozpoczętej inwazją na Polskę protestan- ckich wojsk szwedzkich, które usiłowały zdławić wszystko, co polskie i katolickie. Wkrótce i Warszawa została zajęta przez Szwedów. Naoczny świadek pisze, że w Warszawie „Szwedzi zabijają bezkarnie po ulicach, kogo chcą”. 355 Było to Stare Miasto Warszawy (wewnątrz murów). Papczyński wracał do klasztoru pijarów, który znajdował się na ulicy Długiej, poza obrębem Starego Miasta, ale tylko ok. 300 m od jego murów. 356 Był nim niewątpliwie Józef Starck od św. Katarzyny, towarzysz Papczyń- skiego na studiach teologicznych w Warszawie, na które Papczyński został wy- słany po skończeniu pierwszego roku nowicjatu. 357 Kościół dominikanów pod wezwaniem św. Jacka przy ul. Freta w Warsza- wie również znajdował się poza StarymMiastem, lecz tylko kilka kroków od bra- my miejskiej. 358 Starck w latach 1643–1650 uczył się w kolegium pijarskim w Podolińcu i w spisie uczniów został odnotowany jako „Niemiec Podoliński”. Święcenia ka- płańskie otrzymał w 1656 roku. 359 Nie znamy daty tego incydentu, ale musiał on mieć miejsce po 8 września 1655 roku, kiedy to Szwedzi zajęli Warszawę, ale przed 6 maja 1656 roku, kiedy to pijarzy przenieśli się z ul. Długiej w bezpieczniejsze miejsce. 360 Jest tu mowa o breve Cum felicis recordationis z 18 października 1670 roku. 361 O. Papczyński prawdopodobnie na początku 1671 roku otrzymał od bp. Trzebickiego beneficjum kapelana arcybractwa Niepokalanego Poczęcia NMP.