Pisma-zebrane-Papczynski.indb

1305 list do o. aleksego arminiego sp Waszej Ojcowskiej Przewielebności, tak postanowić i mi zalecić, jak to Waszej Ojcowskiej Przewielebności będzie się w Panu wy- dawało doskonalsze i bardziej miłe Bożemu Majestatowi. 2. Około szesnaście lat temu (na ile to można sobie przypo- mnieć) zostałem zmuszony przez o. Franciszka od J.M., wówczas rektora [domu] warszawskiego, zarządzającego Polską Prowin- cją pod nieobecność Prowincjała, który udał się na kapitułę ge- neralną, do zdjęcia szat [Zgromadzenia] Ubogich Matki Bożej [Szkół Pobożnych] 282 (które po zwolnieniu zewnętrznym długo zatrzymałem, aż do otrzymania odpowiedzi na mój list doręczo- ny wspomnianej kapitule 283 ). 3. A zatem, poradziwszy się teologów i pobożnych mężów co do mojego stanu prawnego, odrzuciwszy ofiarowane mi zna- komite i lukratywne prałatury 284 , za zezwoleniem miejscowego Ordynariusza i z błogosławieństwem Nuncjusza Apostolskiego przywdziałem habit białego koloru 285 , a po jakimś czasie usuną- łem się na rozległe pustkowie 286 , wybudowawszy na nim kośció- łek pod wezwaniem Niepokalanego Poczęcia NMP i św. Micha- ła i dobrawszy sobie kilku towarzyszy, za zgodą Ordynariusza otrzymaną w formie dekretu. 4. Przeżywszy tu, w warunkach raczej surowych, kilka lat 287 , zo- stałem następnie wezwany do Nowej Jerozolimy, potocznie zwa- nej Górą, przez pobożnie zmarłego Biskupa Poznańskiego 288 ; co tym łatwiej uczyniłem, widząc założony tam dom Zakonu Szkół 282 Por. Positio , s. 219, 227-229, 230-231. 283 List, w którym o. Papczyński prosił o powtórne przyjęcie go do Zakonu Szkół Pobożnych (pod pewnymi warunkami) wysłany był pod koniec 1670 roku. Por. Positio , s. 219 (Doc. VII, A, 2, intr.). 284 Por. Positio , s. 359. 494. Por. LD, nr 7, § 6. 285 Por. LD, nr 7, § 7. 286 Tym „rozległym pustkowiem” była Puszcza Korabiewska, gdzie Krajewski – jego pierwszy towarzysz – miał swoją pustelnię. O. Papczyński przybył tam z Luboczy 30 września 1673 roku. Por. LD, nr 7, §§ 11 i 16. 287 O. Papczyński przebywał w Puszczy Korabiewskiej od 1673 do 1677 roku. Mowa jest o „surowych warunkach”, ponieważ bp Święcicki przepisał dla prze- bywających tam „pustelników” raczej surowe „Statuty czyli Zarządzenia”. Por. wyżej , LD, nr 7, §§ 20 i 24. 288 Mowa o bp. Stefanie Wierzbowskim, który zmarł 7 marca 1687 roku. Prze- niósł on o. Papczyńskiego z Pustelni Korabiewskiej do Nowej Jerozolimy (Góry)