Pisma-zebrane-Papczynski.indb

listy i dokumenty 1264 z Polski do Rzymu 90 , w przeciwnym razie polecił zamknąć mnie w karcerze, jakkolwiek w swym liście słodko nakłaniał mnie do przybycia tamobietnicą zaszczytów, wypoczynku, swej życzliwo- ści i łask. I zaiste w stosunku do siebie rozdrażnił mnie bardziej przez to, że nie widziałem, aby trwał niezmiennie przy swoim (on, który jako ich przywódca powinien był być jak najbardziej konsekwentny), inaczej bowiem pisał o mnie do przełożonych, a inaczej do mnie 91 . 3. Poszedłem ja do Rzymu w najprzykrzejszej porze roku 92 i doznawszy wielu trudów i zagrożeń życia, uzbrojony jedynie w wolę posłuszeństwa wobec przełożonych, „poprzez pociski, przez ognie” wtargnąłem do tego Świętego Miasta 93 . Byłem zmuszony zatrzymać się w bramie, jak mniemam, Flamińskiej, i długo tam byłem nękany i trzymany. O zmroku, dawszy żoł- nierzowi zapłatę, zaprowadzony zostałem do [kościoła św.] Pan- taleona 94 . 4. Tu następny postój, bowiem Generał, nagle powiadomiony o moim przybyciu, kazał zatrzymać mnie u drzwi prawie kwa- drans, mając, jak sądzę, zamiar uprzednio naradzić się ze swoimi asystentami, w jaki sposób miałby przyjąć człowieka ogołoco- nego i nędznego, aż do czasu, gdy ja, poruszony niezwykłością tego faktu, powiedziałem wielkodusznie, że udam się do jakiejś gospody, jeśli jako ten, który przychodzi na rozkaz samego Ge- nerała, nie będę przyjęty inaczej. 90 O. Papczyński został wezwany przez generała do Rzymu listami wysłany- mi w lipcu i we wrześniu 1667 roku do prowincjała Opatowskiego. Tym innym pozorem („alia causa”) było widocznie dane o. Papczyńskiemu przez generała „provincia docendi nostros in Italia” (zadanie nauczania naszych [studentów] w Italii). Por. SH, s. 40, przyp. 32 . 91 Wspomniane listy nie zachowały się do dziś, dlatego nie możemy zweryfi- kować tego stwierdzenia o. Papczyńskiego. 92 O. Papczyński opuścił Warszawę w drodze do Rzymu w końcu październi- ka 1667 roku. Por. LD, nr 3. 93 O. Papczyński dotarł do Rzymu prawdopodobnie pod koniec grudnia 1667 roku. Por. Positio , s. 102-103. 94 Kościół ten został przekazany pijarom w roku 1614 na stałe; do niego przy- legał od 1612 dom ich kurii generalnej, który z tego powodu był nazywany Do- mem św. Pantaleona. Por. SH, s. 40, przyp. 35.