Pisma-zebrane-Papczynski.indb

1251 owiadczenie odchodzcego do rzymu z miłości do Boga i Pana Jezusa Chrystusa, na cześć Najświętszej Dziewicy, Pani mojej, oraz świętych moich Patronów i Patronek, i Aniołów Stróżów oraz na cześć całego dworu niebieskiego. Za- mierzam wykonać ten rozkaz jak najdoskonalej, zgodnie z upo- dobaniem Boga, ofiarowując Panu, Bogu mojemu, w łączności z posłuszeństwem i zasługami Pana naszego Jezusa Chrystusa, a także Najświętszej Dziewicy i pozostałych świętych, całej tej podroży zmęczenie, trudy, niewygody, przykrości, myśli, modli- twy, słowa, rozmowy, czynności i prace, nieszczęśliwe wypadki, za dobrodziejstwa mi udzielone (i samą nawet śmierć, jeśliby się zdarzyła), za moje grzechy, dla odwrócenia klęsk od mojej Ojczy- zny, za prześladowców mego Instytutu i moich, za dobrodziejów, zwłaszcza żyjących, za przyjaciół i nieprzyjaciół. A pragnę jedy- nie, aby Pan Bóg tak był uwielbiony w tej mojej podroży z posłu- szeństwa podjętej, jak został uwielbiony w podroży i wędrówce Abrahama, Jakuba i Józefa, w posłuszeństwie wszystkich swoich stworzeń, w trudach, zmęczeniach, nauczaniach, prześladowa- niach i męce Pana mojego, Jezusa Chrystusa, w boleściach Naj- świętszej Maryi Panny, w posłuszeństwie wszystkich Apostołów i sług swoich. II. [Przyczyna wędrówki rzymskiej tegoż ojca] 2. Przyczyną mej podróży była bardzo żarliwa gorliwość od- nośnie do ścisłego przestrzegania w naszej Polskiej Prowincji, w sposób nieugięty, przepisów i uchwał Konstytucji, obrzędów, kapituł, a zwłaszcza odnośnie do wyboru przełożonych, który ma się odbywać w Prowincji, zgodnie ze świętymi kanonami Soboru Trydenckiego 31 , zgodnie z udzielonym nam pierwszym breve Aleksandra VII 32 i z dekretem pierwszej kapituły prowin- 31 Według Soboru Trydenckiego przełożonych instytutów zakonnych należa- ło wybierać „per vota secreta” (por. Sesja XXV: De Regularibus et Monialibus , rozdz. VI: „Ratio eligendi superiores”). To nie zawsze się sprawdzało w wyborze (ustanowieniu) przełożonych u pijarów. Por. Positio , s. 89, Ad primum . 32 Mowa jest o breve Dudum felicis recordationis (24 stycznia 1656). Por. Po- sitio , s. 91-93, Ad secundum .