Pisma-zebrane-Papczynski.indb

1247 profesja lubów prostych Drugi fragment Dziękuję przeto Bogu, że to z Jego woli byłem wtedy zobo- wiązany przez moich Rodziców do pasienia trzody, ponieważ (ośmielam się to ze spokojnym sumieniem oznajmić) przebywa- jąc na pastwiskach pośród trzody, zachowałem sumienie czyste i święte! Mój Panie! O co Cię pokornie błagam, to aby tego ro- dzaju Opatrzność Twego Majestatu – czego spodziewam się na przyszłość i w co wierzę – prowadziła mnie aż do końca mego życia, abyś Ty był uwielbiony we wszystkich moich czynach, my- ślach i słowach. Amen. 2. Profesja ślubów prostych z przysięgą wytrwania w Zgromadzeniu Pijarów Warszawa, 22 lipca 1656 roku Odsyłamy czytelnika do biografii opracowanej przez T. Roga- lewskiego 14 , w której wyjaśniono, dlaczego nowicjusz Papczyń- ski nie złożył ślubów zakonnych u pijarów dokładnie z końcem swego dwuletniego nowicjatu, czyli 2 lipca 1656 roku. Jest tam też mowa o formule przygotowanej na tę profesję, która oprócz części zasadniczej, odnoszącej się do ślubów prostych, zawiera- ła też przysięgę wytrwania w Zgromadzeniu Pijarów do końca życia 15 oraz cztery przyrzeczenia, które były obecne w pier- wotnej formule profesji. Konieczność użycia nowej formuły wynikła z faktu, że papież Aleksander VII umożliwił pijarom 24 stycznia 1656 roku składanie ślubów prostych. Obecne tłu- maczenie Profesji jest oparte na wydaniu krytycznym jej tekstu łacińskiego 16 . 14 T. Rogalewski MIC, Stanisław Papczyński (1631–1701) , Lublin –Warszawa 2001, s. 86. 15 Ta przysięga dodana do profesji była konieczna ze względu na śluby proste, które nie miały takiej mocy wiążącej jak śluby uroczyste. 16 Por. SH, s. 8-9.