Pisma-zebrane-Papczynski.indb

1233 wprowadzenie do triumfu cia Najświętszej Maryi Panny nad Smokiem i nazywa je „trium- fem Wielkiej Dziewicy”. b. Treść W poemacie, złożonym z 13 dystychów epodycznych (metrum jambicznego stosowanego w starożytności m.in . przez Horace- go), o. Papczyński sławi zwycięstwo Maryi, która pokonała szata- na określanego w utworze uczonym mianem „stygijskiego węża”. Przywołuje tu (nawiązujący do Rdz 3, 15) obraz Maryi depczącej głowę węża oraz przytacza historię pierwszych ludzi – Adama i Ewy, którzy ulegli zatruciu jego jadem. Maryja jednak nie była nań podatna, uniknęła również powszechnego losu ludzkości – skutków grzechu pierworodnego. Do udowodnienia Niepo- kalanego Poczęcia używa się tu zasad klasycznej logiki: skoro noszącym znamiona prawdziwości następstwem były narodziny Maryi, stanowiące (podobnie jak nadnaturalne zrodzenie przez Nią Boga) zaprzeczenie naturalnego porządku natury ( natu- rae ordinem contra ), za logiczną rację tego rozumowania nale- ży uznać także Jej Niepokalane Poczęcie. O tym samym także, jak powiada o. Papczyński, „w uczonej księdze słusznie poucza i pięknie dowodzi” Dominik Kochanowski, którego samo nazwi- sko – w myśl barokowego konceptu – jest widomym przejawem miłości do Maryi. Robert Sawa