Pisma-zebrane-Papczynski.indb

utwory pochwalne 1202 gorliwy poeta, pomniki chwały, co nigdy nie runą, które winno się wznosić z niewzruszonych cnót; wszakże starożytnego splendor pochodzenia, niby szlachetniejszy podwaliny kamień, najpierw należy położyć, który wybitnymi oszlifowali GEMBICCY czynami. Na nim wyryte są wielkie imiona szeroko znane na ziemi: i ARCYBISKUPA, i OBU BRACI znacznymi zasługami osiągnięte tiary 9 . I stąd, i stamtąd blaski dworu Lecha wyraźnie się znaczą; światłością togi poważnej, żołnierskiego płaszcza jaśnieć przywykli ojcowie. Ty światłu większej jasności potrafiąc dodawać, pełnym godności krokiem swym dorównasz Twych przodków zgoła najsławniejszym czynom, większego jeszcze pożądając blasku. Albowiem poświęciwszy szlachetniejszym Muzom młodości swojej kwiat godny uwagi, niestrudzenie, z korzyścią użyłeś tak dni, jak i nocy, przemierzając zagraniczne miasta, by jako kupiec wiedzy wszelkiej uzyskać pochwały 10 . Tutaj dogmatów rzymskich zgłębiłeś tajniki, tu także z italską dobrze poznałeś się sztuką. I nie na próżno piękną Ciebie liść laurowy zielenią spowił dwakroć, gdyś pochłonął niemal całe dwa prawa, aby w tenże sposób godniejszym zostać wielmożą Kościoła. A kiedy od dalekich powróciwszy 11 ludów 9 Arcybiskup – stryj Jana, Wawrzyniec Gembicki (1559–1624), od 1616 ar- cybiskup gnieźnieński, który umożliwił mu zdobycie gruntownego wykształce- nia i wysokich godności kościelnych. Bracia – Andrzej, biskup łucki (zm. 1654), i Piotr, biskup krakowski (1585–1657). 10 Jan Gembicki studiował początkowo na Akademii Krakowskiej, a w latach 1615–1618 retorykę, prawo i filozofię w Ingolstadt (Bawaria), Rzymie i Padwie w 1620 był tam konsyliarzem nacji polskiej. W tym okresie tworzył w języku łac. wiersze, dedykowane głównie stryjowi Wawrzyńcowi. 11 W 1621 roku.