Pisma-zebrane-Papczynski.indb

utwory pochwalne 1188 Zwyciężyłeś, mały Herkulesie, zwyciężyłeś. Lecz gdzie ukry- jesz zdobycz, której znówmożesz zostać pozbawiony? Niewierna jest karmicielka, chociaż pobożna jest matka. Co ta oddała, tam- ta zabierze, nie mając zamiaru więcej oddać. Mądre niemowlę znalazło skrytkę dla swojego skarbu. Połknął złote słowa i za- mknął w skrytości serca. W tym miejscu, uczeni słuchacze, można już wytłumaczyć prorocze zdarzenie. I trafię prawdopodobnie w sedno sprawy, jeżeli powiem, że śnieżna biel tej kartki barwiona czarnymi zna- kami nie oznaczała nic innego, jak [tylko] religijny strój tej naj- świętszej rodziny, której później miał ofiarować imię i w której habit miał się przyoblec. Jednak słowa Pozdrowienia Anielskiego zawierały więcej tajem- nicy albo proroctwa, niż wtedy można było pomyśleć. Oznaczały bez wątpienia, że kiedyś będzie Anielskim Doktorem ten, który jako niemowlę nie potrafiące jeszcze jeść, połknął Pozdrowienie Anielskie pełne tajemnic. Na jakiej podstawie to twierdzisz, ktoś powie? Na podstawie Pisma Świętego. Odwieczna Mądrość 19 postanowiła napełnić Ezechiela wiedzą o przyszłości, jednak nie udzieliła jej [temu] pobożnemu człowiekowi w sposób ponadnaturalny, lecz niejako stosując się do natury – dała mu do spożycia zwój, aby wypełnio- ne nim wnętrzności proroka wiedzą wypełniły głowę. Ezechiel uczynił, co mu polecono, a po zjedzeniu i przetrawieniu zwoju 20 oznajmił proroczym głosem wiele przesławnych i zadziwiają- cych rzeczy. Powróćcie teraz do Pana Akwinaty, uczeni słuchacze, i za- przeczcie, o ile możecie, że [to, iż] zjadł on wtedy Pozdrowie- kazu, małą kartkę, zrządzeniem boskim, znalezioną w tym miejscu. Gdy niańka chciała go jej pozbawić i otworzyć jego dłoń, w której trzymał kartkę, chłopiec zaczął głośno płakać. (...) Kiedy jego matka otworzyła zamkniętą dłoń syna, zna- lazła w jego ręku kartkę zawierającą Zdrowaś Maryja , pozdrowienie chwalebnej Dziewicy. (...) Ilekroć chłopiec z jakiegoś powodu wpadał w płacz, nie mógł być uspokojony przez żadne klaskania niańki, póki mu nie włożyła w usta zapisanej kartki”. 19 Oryg. łac.: aeterna mens . 20 Por. Ez 2, 8-3, 3.