Pisma-zebrane-Papczynski.indb

chrystus cierpicy 1110 su beatyfikacyjnego. W dekrecie wydanym 15 lipca 1775 roku przez Kongregację CP został oceniony jako prawowierny 2 . Szereg wzmianek zawartych w tekście CP świadczy, że rozwa- żania pasyjne powstawały na przestrzeni dłuższego czasu, zanim zostały przez Autora wydane drukiem w 1690 roku. W 1677 roku biskup poznański Stefan Wierzbowski podarował Zgroma- dzeniu Księży Marianów kościół Wieczerzy Pańskiej w Nowej Jerozolimie (Góra Kalwaria), znajdujący się na początku wyzna- czonej przez niego drogi krzyżowej. Ta okoliczność przyniosła nowe obowiązki posługi względem pielgrzymów, w tym wygła- szania dla nich kazań pasyjnych, co w konsekwencji posłużyło ostatecznemu ich dopracowaniu, a później wydaniu w postaci książki. Dziełko CP Papczyński zadedykował nowemu bisku- powi poznańskiemu, Janowi Stanisławowi Witwickiemu, który początkowo był niezbyt przychylny nowej wspólnocie zakonnej marianów, tak że w pewnym okresie zagrażało to nawet istnieniu zakonu. Dedykując CP biskupowi diecezji, na terenie której znaj- dowały się wówczas obydwa klasztory, Zakonodawca marianów starał się pozyskać jego życzliwość i opiekę nad swoim Zgroma- dzeniem. 2. Konstrukcja, treść i cel dzieła Dziełko CP zawiera siedem rozważań, które, jak wynika z nie- których wypowiedzi, o. Papczyński pierwotnie wykorzystał do kazań wielkopostnych. Autor rozważa w nich po kolei: modli- twę Chrystusa w ogrodzie Oliwnym (Rozważanie I), pojmanie Chrystusa (Rozważanie II), biczowanie Chrystusa (Rozważanie III), cierniem ukoronowanie (Rozważanie IV), dźwiganie krzyża (Rozważanie V), ukrzyżowanie (Rozważanie VI) i śmierć Chry- stusa na krzyżu (Rozważanie VII). W poszczególnych rozważaniach widać jednakową konstruk- cję, a więc: 2 Por. PP, f. 364v; por. też Dekret w: Summarium Additionale, Num. 3, § 2.