Pisma-zebrane-Papczynski.indb

1095 słowo vii hater, zwyciężony w pojedynku przez Trojańczyka Eneasza 109 , na kolanach, wznosząc pokornie dłonie, modlitewnym wzrokiem błagał zwycięzcę: „jeśli w jakiś sposób myśl troskliwa o Ojcu może cię wzruszyć, błagam: i tyś miał takiego rodzica, Anchizesa! Nad Daunem starym litość miej!” 110 Natomiast nasz Odkupiciel umierając na krzyżu, nie przemó- wił do nikogo z ludzi czy aniołów, lecz do swego Niebieskiego Ojca, polecając Mu swego ducha: „Ojcze, w ręce Twoje polecam ducha mego”. Święty Atanazy 111 , rozważając te słowa, powiedział: Chrystus „wypowiadając z krzyża słowa: «Ojcze, w ręce Twoje polecam ducha mego», wszystkich ludzi umieszcza przy Ojcu i Jemu poleca, by przez Niego i w Nim byli ożywieni. Jesteśmy bowiem członkami, a te liczne członki są jednym ciałem, którym jest Kościół. Wszystkich więc w sobie poleca Bogu”. Z Atanazym zgadza się Cyryl 112 , mówiąc: Odwieczny Syn „w ręce Ojca przekazał swą duszę, byśmy, zaczynając od niej i przez nią, mocno wierząc, mieli pewną co do tego nadzieję, iż po śmierci znajdziemy się w rękach Boga”. A Eutymiusz 113 doda- je: „I to nam sprawił Pan Bóg, że odtąd dusze sprawiedliwych nie będą zstępować do piekła, lecz przeciwnie, będą wznosić się do Boga”. Dlatego i my nie powinniśmy pozostawać bezczynnymi, ale podczas gdy Jezus Chrystus poleca nas swemu odwiecznemu Ojcu, jednocześnie i my sami siebie powierzajmy odwiecznemu Synowi tegoż Ojca, byśmy w Jego rękach zabezpieczeni od upad- ku i powrotu do Niego, spokojnie odtąd prowadzili swe życie. Jak to powinno i może się stać – pokrótce wyjaśnię. 109 Wódz trojański, bohater Eneidy. 110 Wergiliusz, Eneida , XII, s. 930-35. 111 Św. Atanazy Wielki. 112 Św. Cyryl (ok. 380–444), patriarcha Aleksandrii, doktor Kościoła. Na so- borze w Efezie (431) przyczynił się do ogłoszenia dogmatu o Bożym macierzyń- stwie Maryi (Theotokos). 113 Eutymiusz Zigabenos (zm. ok. 118), teolog i egzegeta bizantyjski.