Pisma-zebrane-Papczynski.indb

ukrzyowany mówca 1040 życia” (słowo I). Zaznacza, że grzesznicy nigdy nie powinni wpa- dać w rozpacz, bo miłosierny Bóg nawracającym się grzesznikom zawsze daje środki potrzebne do osiągnięcia zbawienia. 3. Źródła głoszonej nauki i dotychczasowe wydania Styl, którym posługuje się Autor, jest właściwy barokowi XVII wieku: dostojny i ozdobny. Każde rozważanie jest udrapowane w obfite cytaty Pisma Świętego i jego komentatorów, co ma na celu potwierdzenie słuszności wywodów i ich ilustrację. W tek- ście występuje cały szereg imion świętych Ojców Kościoła, pisa- rzy kościelnych, mistrzów życia duchowego, hagiografów. Ojciec Papczyński korzysta też, chociaż „z dużym umiarem”, z autorów świeckich: historyków, kronikarzy, przyrodników. Niejednokrot- nie przywołuje postaci, wydarzenia z mitologii greckiej i łaciń- skiej. Nieraz wskazuje też na czyny pokutne i ascetyczne współ- czesnych sobie bojowników ascezy. Ten barokowy styl, liczne cytaty biblijne i patrystyczne czy teologiczne ożywione są żywą formą przekazu, jakby osobistymi przemyśleniami Autora. Nato- miast różnorodne tropy i figury stylistyczne czynią przekaz jesz- cze bardziej obrazowym. Po wydaniu dziełka OC przez o. Stanisława w 1670 roku aż do naszych czasów nie ukazało się żadne inne wydanie. Po raz pierwszy OC przepisano ze starodruku i wydano metodą powie- laczową w Rzymie w 1959 roku, z racji badań pism Założyciela marianów pod kątem jego beatyfikacji. Po raz kolejny, tym ra- zem w wersji krytycznej, dziełko to zostało opracowane i wydane drukiem w Warszawie w 1998 roku przez Kazimierza Krzyża- nowskiego MIC. Ten właśnie tekst jest podstawą niniejszego tłu- maczenia. Ryszard Roman Piętka MIC